We love the things we love for what they are.

Ik wou al eerder bloggen, maar er kwam telkens iets tussen.

Wat ik u vorige week niet vertelde; Ik reed in de ondergrondse parking zoals elke morgen. Ik geef er voorkeur aan om in het midden te parkeren. Het zijn telkens 3 plaatsen. Ik moet er geen tekening bij maken, dat zijn de makkelijkste plaatsen.
Nu er was op het gelijkvloers geen ‘middelste’ plaats meer vrij en ik besloot een efforke te doen en me naast een middelste wagen te zetten.
Ik rijd altijd met mijn poep eerst in de plaats, dat is het handigste. Dus ik parkeer relatief vlot in dat plekske en wil uitstappen… om te merken dat mijn deur en zijn deur (een 4×4) 10 cm van elkaar staan.
Dus ik denk, oké ik stap uit langs de andere kant, maar daar stond een paal.
Nu was ik supertrots en dan ben ik toch nog een verdiep lager kunnen rijden. Al die moeite voor niets.

Er is een rok die ik al een jaar of 10 heb (hij groeit mee), hij heeft een onderrokje en dan een voile erover. Die voile , ja dat is de rok eigenlijk hé. Hij is met paarse tinten. Hij is strak (kokerstijl) en komt tot aan mijn knieën.
Toen ik opstond zocht ik het label in mijn rok om hem juist aan te doen, maar kon hem niet vinden. Het verwonderde, want de rok is uit een tijd dat ik die er nog niet uit knipte. Enfin, niet te veel bij stilstaan, gokken en de rok aantrekken.
Ik kwam aan op het werk en bekeek me zelf in de spiegel in mijn bureau (van grond tot plafond) en ik denk als fronsend ‘wat is dat nu’. Ik had mijn rok binnenstebuiten aan….

Later op de dag wandel ik over de Meir, koukleumend, maar mijn baas had iets nodig en ik moest dus buiten. Meestal vind ik dat zelfs niet erg, maar het was wel heel erg koud. Hoe langer ik over de Meir wandel, hoe meer mensen me aanstaren en ik begin te stressen. Dus op een bepaald moment ga ik stilstaan en kijk naar beneden. Mijn onderrok was door de wrijving van mijn panty helemaal tot aan mijn flamoes gekropen en ik liep enkel nog met een zeer doorzichtig paars voilke rond. Zoooo genant.

Het weekend was relatief rustig en standaard, ik heb moeten poetsen en wassen en strijken. Ik ben bezig met het verleden op te kuisen, doos per doos, daar vertel ik nog wel eens over en ik heb aan het koken geweest.
Ik heb voor het eerst een braadkip gemaakt en ik heb ook savooistoemp gemaakt. Maar dat vertel ik ook nog later.

Advertenties

6 gedachten over “We love the things we love for what they are.

  1. misssexandthecity

    ik heb dat al eens met onderbroeken :-), gelukkig niemand die dat ziet :-). En standaard weekend, toch straf dat dat huishoudelijk gerelateerd is,………ik heb mijn moeder nooit in het weekend iets weten doen, zelfs niet koken, maar ja, die hadden de luxe van te kunnen thuisblijven,…..

    Like

  2. Corvus

    Ik ben een nogal koppige parkeerder: als iemand slordig half langs een vak staat maar er nog plaats genoeg is om mijn auto er langs te wringen doe ik dat, ook al betekent het dat ik mezelf bijna dubbel moet plooien om uit de auto te geraken. Onlangs moest ik zelfs mezelf langs de passagierskant eruit wurmen (en zo vond ik een cd terug die ik al een tijdje kwijt was 🙂 ).

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s