The butterfly child

Ik sluit soms bewust mijn ogen.

Mijn lief zegt steeds tegen me ‘Stop met je op die groepen te abonneren op Facebook’ als ik nog eens met tranen in mijn ogen, of tranen die over mijn wangen stromen naar een filmpje kijk over dieren die mishandeld, verwaarloosd of verlaten zijn.
Ik wil mijn ogen er niet voor sluiten, ik zou ze allemaal willen helpen.

Zo klik ik al dagen voorbij een link, waarvan ik weet als ik er naar kijk dat het pijn gaat doen. Ik voel me dan zo ontzettend klein, onbehulpzaam, nederig voor hetgeen ik wel heb.

Maar ik zet door en bij de eerste kreun stromen de tranen over mijn wangen.

Ik wil die pijn delen met jullie. Niet omdat het pijn doet, maar omdat we moeten stilstaan, heel bewust, met wat we hebben, hoe weinig me eigenlijk maar nodig hebben en hoe ontzettend dankbaar dat we moeten zijn voor wie we zijn en hoe gezond we zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s