Ik heb de laatste tijd niet erg veel geschreven, een dipje.

Toen ik mijn lief leerde kennen, had ik een wasbordje, je zag mijn buikspieren. Ik droeg een maat 36/38. Ik keek vaak in de spiegel.

Ik heb brede schouders, menig zwemmer zou jaloers zijn. Ik ben daar nu niet direct zo erg trots op, maar ik denk bij mezelf ‘het is beter dan afhangende schouders’.

We zijn 4 jaar nadat ik mijn lief heb leren kennen en ik ben gestaag toegenomen in gewicht. Een fantastische 17 kilo. Dat is niet weinig.
Geregeld word ik geconfronteerd met mezelf, ik zie mezelf op foto’s die ik niet zelf heb getrokken en zie hoe breed ik ben, hoe rond mijn gezicht is en hoe breed dik mijn armen zijn.
Ik krijg te horen ‘Voor zo gezet te zijn, hebde gij niet veel buik’.

Ik bestel vaak online, en ik zag mezelf van een M naar een L gaan. Ik ben op het punt dat een L krap begint te worden. En dat doet pijn. Ik ging naar de Hünkermoller en liet mijn maat nemen. Ik kocht afgelopen maanden alreeds een C in plaats van een B. Neen neen, ik heb een D. Dat zijn dikke borsten!

Mijn probleem situeert zich vooral aan mijn rug. Alles is dikker, maar ik blijf behoorlijk in proportie, hoewel dat begint te vervagen. Mijn rug is het grootste probleem. Ken je dat als je achter iemand wandelt en je ziet die rugbandjes? Die heb ik…. waanzinnig.

Als ik de Flair lees en ik zie die meisjes in ondergoed of bikini, moet ik altijd lachen. (bittersweet) Als dat mieke van 1.58 meter maar 61 kilo weegt, moet ik in verhouding met haar 95kg wegen. Er zitten veel leugentjes bij. Waarom dan deelnemen. Ik weet dat het mag en kan, want mijn ex heeft in zijn blootje in de Flair gestaan en ze vertelden dat hij zelfs zijn naam mocht verzinnen.

Mijn lief zegt tegen anderen dat ik een blok graniet ben. En het is effectief zo dat ik heel erg gespierd ben. Ik heb een geblokt lichaam, dat maakt het er niet beter op.

Als ik vertel dat ik paaldans dan zie ik dé blik. Die gaat licht fronsend van boven naar beneden. Zij? Paaldansen?

Diegenen die me kennen in real life of facebook gewijs, weten dat er minstens 2x per week staat, dat ik aan het ‘boeffen’ ben op resto. Want ik eet heel erg graag. Ik ben dus zeker niet onschuldig.

Maar ik heb dus even een dipje. Het lost zich wel op, hopelijk samen met enkele kilo’s 🙂