We accept the love we think we deserve

Mijn huidig lief, dat is mijn langste relatie ‘aan 1-stuk door’. Wil dat zeggen dat het allemaal zo perfect is? Off course not, we leven niet in een fantasiewereldje hé.

Jullie weten dat hij een dochter heeft met een kreng van een moeder. Ik zou dagelijks perikelen (enfin co-ouderschap wekelijks) kunnen vertellen over haar. Haar nieuwste stunt, die is al meer dan 2 maanden bezig is, dat ze haar dochter belast met veel te veel verantwoordelijkheid.
Dewelke?
Ik vertel het even kort en bondig, want daarover gaat deze post niet.
Madam (hoor je de intonatie al), heeft ne man leren kennen. Neen, ik spreek hier niet over de man met wie ze al een hele tijd samenwoont. Nen andere man, niets bijzonders, ware het niet, dat intussen deze man haar nieuwe baas is (hoe geraakt ze anders nog aan werk) en dat ze er bovendien een affaire mee heeft.
Waarin ze haar dochter betrekt. En tegen haar dochter zegt ‘Je mag niet vertellen aan X dat ik kus met Y, want anders zet X ons op straat voor we een ander huisje hebben’.
Ze neemt haar dochter mee op uitjes met de fantastische nieuwe man met 13 jarige dochter en doet er allerlei leuke dingen mee. Maar de dochter mag er dus niets van tegen X vertellen.
Bovendien woont Y tegen het Leuvense, wat heel ver is van de school van de dochter in Aartselaar, waardoor madam niet onmiddellijk kan gaan samenwonen, want de dochter van Y gaat naar school in Meeuwen.
Wie is daar nu de dupe van, de dochter natuurlijk. Hoe kun je dat kind – die het zelf allemaal fantastisch lijkt te vinden, die geheimen – daarmee belasten?
Enfin, daarover ging het dus niet gaan. Dat is een andere soapserie.

Mijn lief lijkt als je hem niet kent, zeer introvert en stil. Wel euuhhhhh – verkeerd.
Hij is sinds een aantal jaren uit zijn schulp gekropen, maar dat wil wel zeggen dat hij niet weet hoe zich te moeten uitdrukken.
Met een zowat dagelijks geduld moet ik hem vertellen dat ik op minder dan 1 meter zit en hij niet zo moet roepen.
Als iets niet lukt zoals hij het wil, dan is hij super gefrustreerd. Maar het gaat hier over mij! Dus ik wil het hebben over mijn (waarschijnlijk zeer herkenbare) frustraties.

Hij ziet nooit – maar dan ook nooit – zonder dat ik hem dat moet vertellen dat …. de afwasmachine moet gevuld, leeggemaakt worden, er al een 3-tal dagen iets van hem gevallen is, de boter al 2 dagen op tafel staat, er kruimels op tafel liggen, er een stofzuiger gepasseerd mag worden, het kookfornuis moet proper gemaakt worden, er iets slecht is geworden in de ijskast, zijn lege fleskes bier blijven staan waar hij ze gezet heeft en ze niet magisch verdwijnen, hetzelfde voor zijn glazen, …. moet ik doorgaan?

En af en toe ontploft mijn bom. Want ik moet het 3x herhalen of meer. En ik weiger om alles een brave huissloof alles achter zijn gat te doen, want dan moet hij zorgen dat hij zijn en mijn inkomen samen kan evenaren en dan zal ik thuisblijven als een brave kuisvrouw, seksslavin, kokkin, alles wat hij het liefste zou willen in duistere fantasieën.

Buiten die occasionele explosies waarin duidelijk de grens nog eens getrokken wordt en na 2 dagen terug weg is, hebben we een goede relatie. Ik organiseer en beslis en hij gaat mee en voert uit.
Malta bijvoorbeeld daar kende hij het programma niet van en wou hij het niet kennen. Onder het motto ‘ik volg wel’. Maar af en toe, zo heel soms, wil ik wel eens volgen. Wil ik in de watten gelegd worden.

Dit was dus mijn deel II van de knoop.

Voor de rest zien we elkaar héél graag. 🙂

Advertenties

7 gedachten over “We accept the love we think we deserve

  1. Sammie

    Over de dochter,, belachelijk dat haar moeder haar kind zo belast met dit soort zaken! Het lijkt me ook dat dochter hier van niet de juiste dingen leert, wat een raar mens die vrouw.
    Verder, nope we leven niet in een fantasiewereld, ik denk niet dat er mensen zijn met een relatie die perfect is, dat kan gewoon niet 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Corvus

    Die situatie met de dochter, wat kan je daar op zeggen? Sommige mensen (veel mensen?) zouden gewoon geen kinderen mogen hebben misschien. Die situatie moet vroeg of laat problemen opleveren voor haar terwijl zij er helemaal niks aan kan doen.
    Over relaties en samenwonen kan ik niet echt oordelen. Je partner lijkt me wel enkele kenmerken van een autismespectrumstoornis te vertonen. Daar wil ik me geen expert in noemen – helaas ben ik wel een ervaringsdeskundige.

    Like

  3. knightdubois

    Mannen hé, hier ook zo’n “rommelexemplaar” : fleecekes, hemden, kousen uit en hoppa, blikjes blijven op zijn bureau staan net als glazen e.d. en daar ontplof ik ook wel eens over maar dikwijls maak ik me de bedenking dat ik voor de rest wel nen hele goeie vent heb !!!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s