Ik ben me alweer aan het ergeren en waarschijnlijk maak ik alweer van een mug een olifant, maar hier kan ik het wel kwijt.

Op kantoor moet er in principe altijd iemand zijn van 8 uur tot 17.30 uur. Nu iedereen lapt dat aan zijn laars. Ik zit er elke dag om 7.00 uur en ik ben soms weg om 14.30 en soms weg om 17.30 uur.

Uiteindelijk ben ik op mijn vingers getikt, als HR verantwoordelijke. Ik besloot dus met mijn 2 andere administratieve collega’s een plan uit te werken. We zijn met 2 vrouwen op het bedrijf, zij doet ook administratie en dan een jongeman die de boekhouding tot zich neemt.
Nu je kent het wel, deze zotte is er altijd en dus veegt iedereen zijn zak aan afspraken.
Nu zitten we elke vrijdag samen om de daaropvolgende week te bespreken.

Ik heb principieel besloten dat wanneer ik tot 17.30 uur moet blijven, ik pas arriveer op kantoor om 9 uur. Dat is voor iemand die al 15 jaar om 7 uur op kantoor zit heel moeilijk, maar ik hou het vol.

Je zal intussen weten dat ik werk in hartje Antwerpen en ik kom van een gehucht in Oost Vlaanderen, de boekhouder van Essen en mijn andere collega woont op 200 meter van kantoor.

Zij zegt ‘Als ik om 8 uur op bureau moet zijn, ontsla je me maar’. Nogal politiek en vreemd daar ze op 200 meter woont, maar ik ga haar agenda niet bepalen.
Mijn collega en ik zeggen dat we het 8 uur verhaal wel kunnen opvangen voor 99%. Ik vind dat erg collegiaal van ons. Niet?

Tijdens de middag is ze vaak weg voor nageltjes, lunchen, kiné, tandarts, …. . Maar alweer, ik zwijg erover.
Ze komt binnen om 9.45 uur tot 10.30 en is er vandoor zonder iets te zeggen om 14.30 uur. Als ze tot 17.30 uur moet blijven, sluit ze de deur om 17.01.
Maar ik zeg er niets van, zolang ik er niet mee in problemen kom.

Op dinsdag en donderdag komt de poetsdame. Zij komt aan rond 08.30 uur. Maar als ik een ‘late’ doe en mijn collega boekhouder is er niet, dan moet mijn 200 meter collega er om 8 uur zijn. Dat doet ze niet, ze stuurt een sms naar de poetsdame dat ze er is om 8.45 uur.
Kloteverkeerd, want we betalen wel vanaf 8.30 uur. Bovendien, dit is die 1% dat ze een efforke moet doen.

Blijf nog even bij me, want we komen bij de pointe …

We zitten samen om het eindejaar te bespreken. Zij wil onbetaalde vakantie en heeft dus geen voorrang op mijn collega die nog vakantie heeft staan. Ik, onnozele geit, neem geen vakantie.
Onze boekhouder neemt vakantie 23 en 24 december. Ik offer me op om op 24 december tot 17.30 uur te blijven. Ne lastige want ik ben gastvrouw op mijn kerstdiner.
Ik zie in de agenda van mijn 200 meter collega dat ze om 15.30 uur in Geel moet zijn en ik weet al hoe laat het is.
Maar de 24ste is ook een donderdag – remember- de poetsdame. Nu zie ik gisteren in de agenda van mijn collega staan ‘Home Office’ en ik denk – GIJ NIET ME MIJ HE’ en ik stuur een heel vriendelijke mail.
De boekhouder is er niet en ik ben er pas om 9 uur dus je moet er om 8 uur zijn en dus in de VM al geen home office.
Ik ben er zowat 95% zeker van dat ze geen opvang heeft voor haar kids.

Als ze nu naar mij zou zijn gekomen en zei ‘Zeg, weet je ik heb geen opvang, ik moet al vroeg in Geel zijn, zie je het zitten om per uitzondering er vroeg te zijn’. Dan zou ik antwoorden ‘Off course, geen probleem’, want tenslotte is er om 7 uur zijn geen straf voor me.

Maar nu ben ik eigenlijk pissed, want ze heeft gezegd dat ze wel zou zien hoe ze het oplost. Ze gaat dus smssen naar de poetsdame.
Ik ga hier nu toch zijn om 7 uur, maar ik ga dat dus niet vertellen.

Ik laat gewoon met mijn voeten spelen en ik bied ze dan nog aan ook.
Wat kan ik doen als collega en niet als HR Verantwoordelijk om haar hier op aan te spreken zonder een wig te drijven. Weet dat ze nogal gevoelig is voor opmerkingen.