Mijn zuster, ik zou niet zonder kunnen, ik zie haar doodgraag.

Maar en ze weet dat ik dat denk, ik ken geen grotere dramaqueen dan mijn zus.

Ze slaagt erin om van elke mug een kudde olifanten te maken. De moment dat ze het een beetje te vaak doet na elkaar, dan komt mijn irritatie bovendrijven en dan maak ik er ene opmerking over.

Ze is ook een overdrijver tot in de 6de graad. Ze heeft van die rare dingen die ze zegt in de stijl van ‘hoohhooooohoooo’ dat moet je dan horen als, amai amai amai dat was wel hééééllll erg zwaar en hard voor me’ of nog iets heel vreemd ‘ja banannas’, dat wil zeggen ‘dat was tegen mijn gat’.

Over dat gat gesproken, mijn zus en ik lijken, wel niets op elkaar uiterlijk. Totaal niets, maar wat we beiden hebben, is een grote koeffer, een dik gat, ne stevige schijterd.

We bellen ongeveer 2x per dag tijdens de week. Weekends zijn voor het gezin, tenzij er een extreem drama is ‘mijn croque monsieur machine is zoveel dat ik het niet proper krijg, ik denk dat mijn zus nen OCD heeft’
Vorige week rond 6.45 uur in de ochtend aan de telefoon zegt ze
‘Zeg, ik had nieuwe onderbroeken gekocht in de Zeeman, maar nu krijg ik die niet over mijn gat’
Waarop ik antwoord ‘in welke maat heb je ze gekocht’
Waarop mijn zus alweer ‘een M’
Waarop ik: WAATTTTTTT, in welke wereld denkt gij dat gij met uw hol in een M geraakt, wake up’
Waarop zij een beetje beteuterd: ‘Maar ik geraak in mijn oude M-kes’
Waarop ik alweer: ‘Schwester, die zijn 10 jaar oud, daar zit gene rek meer op’.

Een typisch ochtendgesprek …