Ik heb met zeer gemende gevoelens gekeken naar Gent West op VIER.

Waarover gaat Gent West? (credits VIER)

Na jaren van mishandeling komt Veronique Dockx na een mislukte poging tot doodslag op haar man terecht in de vrouwengevangenis van Gent West. Terwijl de datum van haar proces nadert, komt ze tussen twee vuren te staan: twee concurrerende bendes beheersen er het leven en trachten zo snel mogelijk Veronique in te lijven. Veronique vindt maar moeilijk haar draai in deze nieuwe en voor haar bedreigende omgeving waar leugens, manipulatie en chantage meer regel dan uitzondering zijn.

Elke week twijfelde ik of ik ging kijken, ik had de opnames al gestopt op de digicorder. Maar elke week heb ik gekeken. Ik werd aangetrokken door de serie.

Maar ik vond, en het zijn allemaal straffe acteurs en actrices, hun acteerprestaties verre van dat …

Ik heb vaak met mijn ogen gerold bij het zien van bepaalde emoties. Te veel gespeeld of net niet.

1 moment vond ik zeer goed, toen Anja Vandael (actrice Els Olaerts) een drinken scène speelde. Schitterend gedaan was dat.
Maar bijvoorbeeld de voorlaatste aflevering als Véronique (Actrice Ruth Becquart) hoort dat haar dochter gestorven is, dat was geen rauwe emotie. Dat kwam niet uit een ervaring en ging dat ook volledig de mist in voor mij.

Rauwe emoties, dat is zoals Deborah Leemans op Temptation zien dat ze bedrogen wordt.

Ik ben iemand die meeleeft met series. In deze serie heb ik geen frustraties, woede en verdriet gehad tijdens het zien van de serie.

Het einde was té voorspelbaar.

Neen, dit was geen toppertje voor mij. Andere meningen?