Ik denk dat de meesten weten dat ik een broertje heb. Hij is 14 jaar jonger. En nog mijn broertje.

Het is soms heel vreemd voor me dat hij vol met tattoos staat, piercings heeft, samenwoont met een meisje.
Ik heb misschien enkele vooroordelen, maar mijn broer is knap.
(hij lijkt op mij ;))
Hij is een charmeur, kan makkelijk praten en hij heeft dus eigenlijk nog nooit zonder interesse geweest van de dames.

Nu hij is mijn oogappel, mijn bijna alles. Hij is ook een feestbeest. Daarom dat ik mijn telefoonnummer in zijn portefeuille heb steken voor als er iets gebeurd.
Als hij me moet bellen vanop het politiekantoor (al gebeurd), zijn jas kwijt is (gebeurd zeer vaak na een nachtje uit), ..
Je kan zeggen, hij heeft toch een gsm, uhu, dat klopt, maar dat is bij mijn broer nooit betrouwbaar.

Nu is hij een tijd geleden zijn portefeuille kwijt geraakt. Dat was een nieuwe en dat wist ik ook niet.
Daarom, toen hij 2 weken geleden een redelijk zwaar ongeval met de brommer had en me ’s avonds een bericht stuurde met hoe toegetakeld hij was, ik heel luid vloekte en hem belde met een ‘WHAT THE FUCK is er gebeurd’.

En ik vervolgens razend kwaad was. Zijn vriendinnetje had gebeld om te vragen om hoe laat hij thuis was, maar kreeg de politie aan de lijn, want mijn broer was bewusteloos. Bij het bewustzijn, met onder meer een hersenschudding vraagt hij aan haar om me te bellen en op de hoogte te brengen.
Maar zij, zegt uit paniek van die moment, is dat dus vergeten.

Nu heb ik online een leren portefeuille besteld waar ik mijn naam met ICE (in case of emergency) met telefoonnummer heb laten ingraveren.

Eat this!

Je kan zeggen dat ik overbezorgd ben en dat is misschien zo, maar mijn broerke, die vindt dat helemaal oké. Die gaat daar heel hard mee lachen.