Ik heb 13 Geboden gisteren uitgekeken.

Wat een einde! En dat bedoel ik niet positief.
Van alle afleveringen die ik heb gezien, 13 dus, was er 1 die ermee door kon en dat was aflevering 10.

Ik heb versteld gestaan van de povere acteerprestaties en van de verhaallijnen.

Vertel me eens wie Peter Devriendt zag op de moto aan de kerk? Wie was zijn handlanger? Was dat zijn buitenlandse compagnon die op papieren aan het wachten was? Of lag die toen al in het ziekenhuis?

Er klopt vanalles niet, de details ontbreken en de puzzel past niet.

Sommige momenten dacht ik, dat is netjes geacteerd, maar het merendeel zag je vooral het wit van mijn ogen omdat ik met mijn ogen aan het rollen was.

Dit was mijn eerste Vlaamse reeks, ik kijk er dus nooit naar, maar na Tabula Rasa, wat blijkbaar heel goed is, wou ik het een kans geven.
Dit was alvast niet motiverend.