Het is al even geleden, veel te lang zelfs en het is niet dat er niets is om over te schrijven, maar ik weet niet wat eerst te doen.
Wat ook geen excuus is, ik kon gewoon even de moed niet vinden.

We trouwen voor de gemeente op 30/04 en we moesten nog aangifte doen van het huwelijk. Dus gisteren, tijdens de laatavond opening stonden we daar. Hebben ze blijkbaar de regeltjes veranderd en moet je een afspraak maken.

Die we dus niet hadden …

De 16de zei de man van de receptie. Ik zeg ‘Nneeeeehheeee, want in uw brief staat, ten laatste 15 dagen op voorhand en dat zijn er 14’
Wel zei hij ‘Dat kan toch geen kwaad’
Waarop ik ‘Bel dan maar eens naar die afdeling, want ik wil dat bevestigd zien dat het geen probleem is dat het 14 dagen op voorhand is in plaats van 15 dagen.
Waarop hij ‘Er is vroeger geen plaats in – deze – agenda, maar ik zal hen bellen.
Hij belt hen en ik zie hem een beetje roder worden en hoor hem zeggen ‘Ik zal de mevrouw doorgeven’. Hij had geen zin meer in me.

Aan de lijn die mevrouw ‘U trouwt op 30 april, ja dan is de 16de te laat he mevrouw. U weet toch dat u een afspraak moet maken’

Ik ‘Neen, dat is ons niet verteld, integendeel – ik moest maar eens binnenspringen-.
Zij ‘Hoelang is het geleden dat u de datum hebt doorgegeven’
Ik ‘Een jaar’
Zij ‘Ja, het is in juli veranderd’
Ik ‘Dat is dan uw probleem dat ik er niets van weet, ik stel voor dat als de agenda die de meneer hier op de receptie ziet vol zit, u even een vrij agenda opent’
Zij ‘Wacht even’

Ik zie de ogen van de heer aan de receptie iets verder opengaan en fluister naar hem ‘2de agenda zichtbaar?’. Hij knikt.
Ik tegen dame ‘We zoeken hier wel even een andere datum’

Dus nu ga ik volgende week terug om de aangifte in orde te brengen.