Dit zal een blogje worden, met weinig inhoud, met geen werkelijk onderwerp en geen duidelijke structuur. U weze gewaarschuwd.

Ik heb dus een reisje geboekt naar Zakynthos. Een heel klein eilandje. Voor 7 nachten. En ik heb nu de handen in het haar hoe ik die dagen ga gevuld krijgen.
Ik ben niet van het stilliggen op een handdoek. Ik over-plan meestal, waardoor ik moe terugkom. En een beetje slechtgezind.
Ik heb gevonden dat we 2 excursies op het water kunnen doen, een Griekse avond, bezoek aan een wijnhuis, een nougatfabriek wat ik niet lust, maar we zijn weer bezig met iets. Ik doe ook telkens graag iets buiten mijn comfortzone, maar dat heb ik nog niet gevonden. Ik heb al meer restaurantjes gevonden die goed zouden zijn als dat er maaltijden zullen genuttigd worden. 🙂

Ik ben ook al een reisje aan het plannen in gedachten en in mijn travelboek naar Spanje in september, mijn verjaardagsreisje. Ik heb Andalusië al een stukje gedaan met een vriendin, maar zou nu met de wederhelft gaan, waarmee ik ook 1 stad ga dubbelen, omwille van het hotel. Vooral de sfeer en het heerlijke ontbijt van het hotel, want de bedden en het omgevingsgeluid zijn niet zo fijn daar.
Dus het zou dan, maar dat staat nog niet vast, want ik ben al een paar van gedachten veranderd worden Nerja – Cordoba – Ronda, waar ik al veel te veel heb gevonden om te doen en ook alweer enkele resto’s.

En dan overweeg ik om een weekje Italië – Toscane te boeken, waar we intussen al 4 keer zijn geweest in het verleden tijdens de zomer, maar enkel om een weekje te genieten en mooie dingen die we er zagen, te herhalen. Toscane hebben we echt al wel elk hoekje gedaan.

En dan denk ik? Overdrijf ik niet een beetje? We zijn nog steeds aan het verbouwen ook. Ik zorg er wel voor dat we redelijk budget reizen, zonder dat we ons iets tekort doen, maar toch.

Vandaag moest ik Dexter, de kat naar de dierenarts brengen voor een operatie. Afgelopen maandag bracht hij een kostplaatje mee van 130 euro en de operatie vandaag zou ongeveer 250 euro zijn, maar de dierenarts haar 250 euro, kun je ook horen als 400 euro. Ze neemt het niet te nauw met haar prijsbepaling. Minder is het nog nooit geweest.

Aan de andere kant denk ik, we leven maar 1x, we moeten genieten.

Ik zit met een gevoel vanbinnen, dat er iets zit aan te komen. Ik kan mijn vinger er niet op leggen. Ik ben gelukkig, ik heb alles wat ik wil en veel meer en er is iets dat wringt.

Jobzekerheid heb ik intussen niet meer, want hier rommelt het geweldig. En ergens trek ik het me zelfs niet te veel aan. Goed wetende dat een nieuwe job niet makkelijk is, wanneer je, waar ik me bewust van ben, geen goedkoop prijskaartje hangt aan jezelf. Maar terecht denk ik anderzijds, ik weet wat ik waard ben.
Maar dat is niet de knoop die ik voel, ik maak mezelf immers wijs dat ik het me niet teveel zou aantrekken dat ik misschien wel mijn job kwijtraak.

Ik ga het hier voorlopig bij houden 🙂 anders pen ik teveel neer en is het niet meer aangenaam lezen.
Thx voor het luisterende oor.