We hebben een nieuwe poes Billie, de 6de intussen. Klinkt een beetje crazy cat lady he.

Laat me het een beetje toelichten. Van de 6 zijn er 4 heel veel buiten.
Thomas komt nooit binnen, Felicity als ze haar moed heeft verzameld en dat is zelden, maar ze moet sowieso buiten ’s nachts want ze plast op tafel, dan hebben de Kerrah superlieve poes, die enkel binnen komt om te eten en als ze een dutje kan doen in ons bed, mezelf inbegrepen is een optie.
Cookie ook heel lief, komt wel geregeld binnen, maar ze slaapt dan onder de zetel van de hond en is ’s avonds terug weg. Dan hebben we Dexter, de oudste intussen, licht overgewicht en hij zit graag binnen in de zetel bij me. Hij is dus meestal thuis als ik thuis ben, en ligt of bij mij of als ik aan het werken ben thuis, in de stoel van de tafel waar ik werk. Ik zit namelijk niet achter 1 van onze 2 bureau’s die we hebben maar aan de eettafel als ik van thuis uit werk.
En dan heb je ons Billie. Ziet eruit alsof ze een maand of 4 is, maar is ongeveer een maand of 9.
We gaan ons eten voor de geiten en kippen halen in een handel die een hele grote hangar heeft en daar had ik in februari een klein ros bolletje op één van de palletten zien liggen. Ik heb dat bolletje gepakt en zo gewinkeld.
De keer daarna zag ik het rosse bolletje niet, maar ze had een wondje op haar poot en zat vanachter.
Je moet weten het is een grote hangar vergeven van de katten die zorgen dat er niet te veel muizen zitten. Ik ga niet mee om te winkelen, maar voor de katten.

Dan tijdens de corona lockdown, op 1 juni gingen we er naartoe. Ik ken de datum zo goed omdat we eigenlijk in Zakynthos moesten zitten en ik een beetje down was. En daar was het rosse bolletje weer. Ik pakte haar op en zei tegen de schoondochter van de eigenares ‘ik neem die poes mee he’.
En ze maakte er geen probleem van. Ze had net nog een nest met poesjes.
Mijn echtgenoot schudde het hoofd terwijl ik een spurt naar de auto trok zodat er niemand van gedachte kon veranderen.

Ik heb de hele dag met mijn nieuwe aanwinst op de zetel gelegen, snikheet was het, maar ik wou haar warmte geven.
De dag erna gaan we bij onze buren iets drinken en blijkt ze na aankomst een miskraam te hebben van 1 kitten.
Toen wist ik al, ze is minstens 6 maanden.
Ze nog rustig even laten doen en 2 dagen later naar de dierenarts voor haar inenting.
Een vlooienbandje had ze intussen al, want ze zal vol met vlooien en ik had haar ook ontwormd.
Ze oogde nogal ‘scharminkel’, ondergewicht ook.

Intussen zijn we een dikke maand verder en is ze deze week gesteriliseerd. Ze is nog steeds veel te klein en te licht, maar de dokter zegt dat ze er veel beter uitziet, haar vacht is ook mooier.
Vanaf volgende week mag ze, als ze wil, ook naar buiten.

Hier is ze, ons Billie: