Gisteren in bed gebeurde er 2 dingen.

Mijn hand hing uit bed, ik lag krap omdat de kat heel veel plaats inpakte samen met de hubby. Maar ik trok mijn hand terug binnen, want …. monsters onder het bed. Ik vroeg aan mijn hubby of hij als kind vanop een klein afstandje in zijn bed sprong, zodat de monsters eronder zijn voet niet zouden pakken. Hij zei ‘neen’, maar aan het lachje rond zijn mond las ik een ja. Ik weet dat er geen monsters onder mijn bed zitten, maar ik weiger toch nog steeds risico’s te nemen. Geen lichaamsdelen uit bed ’s nachts. 🙂

Het 2de was dat ik begon te denken aan een programma, ik denk van Een, maar ik kan me de naam niet herinneren. Een nieuwe vraag daaromtrent aan de hubby, maakte me niet wijzer.

Het programma volgt mensen 24 uur op 24. En ik vroeg me ineens af hoe het met sommigen gaat. Wat ik me nog kan herinneren is een dokter, op zeer gezegende leeftijd, die altijd in Afrika gewoond, gewerkt, getrouwd is en nu terug in België zat. Eén van zijn dochters trouwde volgens mij in het programma. Hij sijpelde eenzaamheid uit als hij een dutje deed in zijn bed met zijn hond.

Er was ook het meisje met de longproblemen, ze had/heeft een transplantatie nodig. Ze kwam op beeld, voor mij persoonlijk niet heel sympathiek over, ze was perfect tweetalig en volgens mij draagt ze een zeer ware last mee. Ook voor de mama trouwens, want ze worstelden ook met de rekeningen.

Je had een Marokkaans gezin dat ze volgden. Een vrolijk gezin, waarvan de mama aan het scheiden was en ook opnieuw aan het daten. De dochter ook de eerst stapjes zetten in de datingwereld. De andere dochter zeer zwanger was.

Je had het gezin van de alleenstaande mama die andere kinderen in huis nam als pleegmoeder. Zo een mooie dynamiek en samenstelling. Ik geloof dat één van de dochters op haar eigen ging wonen en dat ze in de wagen (op de A12) een stevige discussie hadden, waar het eigenlijk op neerkwam dat de dochter behoefte aan aan een ‘Ik hou van je’ van de mama. Even bevestiging.

Ik kan zo nog een tijdje doorgaan, met gezinnen die ik me herinner. Ondanks het een binnenkijken was iemand anders, was het een mooi stukje journalistiek vond ik. En ik vraag me af …. hoe is het met hen. En … hoe heette dat programma ook alweer?