Auteursarchief: lifeisagardenofquotes

Bretagne en Normandië Deel II

Allright we zijn intussen halverwege dag 2. Wat gaan we nog uitsteken?

PLOUMANAC’H & PERROS GUIREC –  EEN WANDELING DOOR HET HART VAN DE CÔTE DE GRANIT ROSE

Ploumanac’h en Perros Guirec, in het departement Côtes d’Armor, staan bekend om hun roze granieten rotsen. Imposante stapels door zee en wind uitgehouwen stenen bieden aan de bezoeker een bijna onwerkelijk uitzicht. Een plek in de natuur van een uitzonderlijke schoonheid.
Gelegen tussen de stranden van Trestraou en Saint-Guirec zijn deze imposante rotsen van roze graniet van Ploumanac’h wereldwijd bekend. Ze zijn 300 miljoen jaar oud, strekken zich uit over meer dan 25 hectare en vormen een prachtig decor. Deze plek, ingedeeld als nationaal erfgoed en eigendom van het Conservatoire du Littoral, ontvangt meer dan een miljoen bezoekers per jaar en is zeker een must voor uw verblijf in deze streek.

PLOUGRESCANT

Minuscule eilandjes en havens, poppenhuizen gekoppeld aan granieten reuzen, uitgestrekte horizons, eilandengroepen zo ver als het oog strekt … Een doolhof van paden voert u door deze plek met een sterke verbondenheid met de natuur.
Aan de kust van Ajoncs
Bij de middeleeuwse stad Tréguier verdwaalt stroomafwaarts de Jaudy in een riviermonding bezaaid met eilandjes. De linkeroever grenst aan het schiereiland Plougrescant. Het land rukt langzaam op richting Kanaal, in een lappendeken van akkers, heide en bossen, afgewisseld met geweldige granieten schoorstenen die hun houvast lijken te verliezen. De hele omgeving neigt hier trouwens naar bijzonder ongewone vormen. Op de kapel Saint-Gonéry staat een loden spits die merkwaardig schuin hangt.
Vanaf Pors-Scarff slalomt het pad langs de kust tussen granieten torso’s (op ruïnes lijkende blokken die de erosie hebben weerstaan) en struiken zeekool. Op deze ruige kust staat de rots van Napoleon, herkenbaar aan zijn kruin in de vorm van de bekende hoed. Verderop langs de roze en grijze zandplaten lijkt het of andere uitzinnige rotsmassa’s door een gril van de aarde omhoog zijn gestuwd. Bij de Gouffre spat de zee woest uiteen in een diepe gleuf, tussen een wirwar van kliffen. Porz-Hir is veel braver en biedt beschutting aan huizen die tegen de rots aanleunen of daar een eenheid mee vormen, wat onvergetelijke beelden oplevert. Heeft u trouwens Castel Meur al gezien, dat kleine huisje met witte luiken, ingebed in graniet? Op de punt Château, aan het uiteinde van het schiereiland, kijkt u uit over de grillige kustlijn en een lappendeken van eilanden.

Als we dat allemaal kunnen zien dan is dat al heel straf.

Vervolgens overnachten we in Château Corneille. Daar is enkel het ontbijt inbegrepen.

Eigenlijk hebben we Normandië reeds een stevige beurt gegeven enkele jaren geleden. Ik heb dus een stad gepland op 3 mei die we toen niet gezien hebben.

ROUEN – EEN UNIEK CULTUREEL ERFGOED…

De kathédraal Notre-Dame is uniek door de combinatie van de verschillende bouwstijlen uit de gotische periode, voornamelijk in de gevel. Dit gebouw heeft nog een «extraatje», zeldzaam in Frankrijk, namelijk dat het zijn bisschoppelijk paleis en bijgebouwen uit dezelfde periode heeft bewaard.

Le Gros-Horloge is een van de meest merkwaardige sites van de stad. Ga terug in de tijd en bezoek de Gros Horloge aan de binnenkant !

De Kerk Sainte Jeanne d’Arc en zijn glasramen uit de XVIe eeuw. Deze kerk met zeer moderne lijnen werd in 1979 afgewerkt en is gelegen op de Place du Vieux-Marché (de Oude Markt). Het is exact op deze plaats dat Jeanne d’Arc werd verbrand.

De Toren Jeanne d’Arc : in dit kasteel vond het proces van Jeanne d’Arc plaats.
Historial Jeanne d’Arc : Het « Historial Jeanne d’Arc » heeft zijn deuren geopend in maart 2015 in de gebouwen van het Aartsbisdom van Rouen. Deze site met een mooie architectuur, bevat de resten van de “salle de l’Officialité” waar in 1431 het doodsvonnis van Jeanne werd uitgesproken en waar in 1456 ook het tweede proces plaatsvond, dat het vorige vonnis vernietigde. Met zijn twee crypten, zijn zalen en zijn toren uit de 15e eeuw draagt het aartsbisschoppelijk paleis een middeleeuwse stempel. Het Historial werpt ook een licht op de historische en politieke controverses rond het personage, die elkaar opvolgden na 1429.

Kerk Saint-Maclou,een juweel van de flamboyante gotiek. Deze kerk staat niet ver van de kathedraal, in één van de mooiste en oudste wijken van Rouen.

Pesthuis Saint-Maclou : oud kerkhof uit de tijd van de Zwarte Pest in 1348. Nu is hier de Ecole Régionale des Beaux Arts gevestigd. Deze site is uniek en een van weinige nog bewaarde massagraven in Europa.

De abdijkerk Saint-Ouen (XIVde en XVIde eeuw) : orgel en koor (XVIIIde eeuw). Prachtige glasramen.

Justitiepaleis (Hebreeuws gebouw) : een van de belangrijkste en mooiste architecturale realisaties uit het einde van de Middeleeuwen.

La Maison Sublime
Het Museum van Schone Kunsten: uitgebreide collectie impressionistische kunst, beeldhouwwerken, tekeningen en kunstobjecten uit de 16de tot de 21ste eeuw. Men ontdekt er ook de prachtige impressionistische collectie van Monet, Renoir, Sisley, enz…. en werken van David, Véronese, Rubens, Caravagio, Velasquez, Poussin, Géricault, Delacroix, Corot, Degas, Dufy, Modigliani, Duchamp-Villon.

Museum van het Kunstsmeedwerk/Museum Le Secq des Tournelles: in de gotische kerk Saint-Laurent, een collectie, uniek in de wereld, van 12.000 stukken smeedwerk van allerlei aard (uithangborden, sloten en sleutels, juwelen, medische apparatuur, enz.)

Panorama XXL (Quai de Boisguilbert) : Rouen biedt een uitzonderlijk cultureel project dat uniek is in Frankrijk: Het Panorama XXL. Er zijn reusachtige schilderijen te zien van de Duitse kunstenaar Yadegar Asisi: het gaat om 360 graden panorama’s van een stad of een landschap.

Ik denk dat we daar een volledige dag kunnen doorbrengen.

Op 4 mei keren we rustig huiswaarts.

 

Advertenties

Bretagne en Normandië Deel I

Ik heb heel weinig vakantiedagen omdat ik vorig jaar zelfstandig was. Vakantie plannen is dus al een event op zich.

Volgende week maandag namiddag vertrekken we voor een klein tripje. We gingen  uur eigenlijk vertrekken op dinsdag, maar ik besloot te kijken naar de rijtijd en dat bleek 7 uur te zijn naar de eerste plaats.
Ik ging in paniekmodus, want ik wou deze trip gewoon ervaren en niet plannen.

Ik besloot toch even mijn planschoenen aan te trekken en dit kwam er uit de bus.

We vertrekken maandagmiddag en rijden naar Wimereux.

Deze charmante badplaats aan de Opaalkust, bezit een prachtige zeeboulevard. De woonsten van Wimereux, van eind 19e en begin 20e eeuw, vormen een mooi harmonieus geheel. De wandeling op de zeedijk is een echt plezier, te meer omdat de strandcabines, gedecoreerd met blauwe schilderijen, heel bekoorlijk zijn. Absoluut een te ontdekken plaats!
70 meter boven de zee bieden de kliffen van leisteen en roze zandsteen van Cap Fréhel een van de mooiste uitzichten van Bretagne. Een uitzonderlijke plek, gelegen tussen gaspeldoorn en heide, met een vogelreservaat en een wandelpad dat leidt naar het beroemde fort van La Latte.

We overnachten in een Accor hotel, dat me 3,7 euro heeft gekost omdat ik nogal veel punten had staan in Boulogne Sur Mer.

Op 1 mei gaan we volgende bezoeken:

CANCALE – DE PAREL VAN DE CÔTE D’EMERAUDE

Het mooie haventje is een streling voor zowel het oog als voor het gehemelte: Cancale, sinds lang beroemd om haar oesters en schelpdieren, heeft een prijs gewonnen als bijzonder smaakvolle stad.
Cancale staat bekend om haar heerlijke oesters, maar er zijn ook talloze hoogtepunten die een bezoek aan deze havenstad waard zijn. De haven zelf is een plek die u zeker niet mag overslaan. Deze sfeervolle plaats is de hele dag door gezellig. Het is vaak een komen en gaan van elegante vissersscheepjes, maar er varen ook diverse rondvaartboten. Ten noordwesten van de stad ligt een fraai kapelletje, de Notre-Dame du Verger. Het gebouw is door de eeuwen heen maar liefst vier maal opnieuw opgebouwd en het huidige kerkje dateert uit 1869. Het is er geplaatst voor de ex voto’s van zeemansvrouwen. Vanuit het dorpje heb je bij goed weer een prachtig uitzicht op de Mont Saint-Michel.

Houdt u ervan om uit te rusten op het warme zand of om een lange wandeling te maken langs een stormachtige zee? Cancale en strand zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Net als Venus is Cancale geboren uit een schelp! De Romeinen aten er al oesters. Zij heeft haar status van stad gekregen omdat zij manden aan het hof leverde … en zeelieden. In de 19e eeuw werden de zeelieden Terra-Neuva’s (New Foundlanders) en lieten zij hun echtgenotes het stadje besturen. In die tijd is de openhartigheid van de vrouwen van Cancale ontstaan, vooral in de haven van La Houle en in de pittoreske “achteraf straatjes” die tegen de klif aanleunen. De stad “van boven” was meer het domein van de reders.

CAP FREHEL IN BRETAGNE

Ten westen van Saint-Malo vindt u Cap Frehel, één van de mooiste kustgebieden in Bretagne. Als de zon schijnt biedt de natuur een schitterend kleurenpalet met gele gaspeldoorn, paarse heide, rotsen in grijze en rode tinten die afsteken tegen de felblauwe zee. Het is een prachtig gebied om te wandelen. Van Cap Frehel tot Fort la Latte loopt een redelijk vlak pad. De wandeling is in ongeveer twee uur goed te doen en is een lust voor het (fotografen-)oog.
Buiten het seizoen zijn er niet veel toeristen, en ook bij herfstig of stormachtig weer is de natuur hier een belevenis. Wie de vuurtoren beklimt wordt bij helder weer beloond met uitzicht op de Kanaaleilanden. Ook de bijzondere vogels in het gebied zijn de moeite waard.
Natuurliefhebbers zullen het hier naar hun zin hebben. Van mei tot en met oktober is de kaap een symfonie van kleuren. Het felle geel van de brem, in het voorjaar vermengd met het roze van het arsenaal en in de zomer met de paarse heide … En honderden zeevogels (kuifaalscholver, zilvermeeuw …), waaronder de zeldzame alk. Met een beetje geluk ziet u misschien een van deze zeevogels. Een twintigtal vogelsoorten woont in de kliffen.

We overnachten in Château du Val, waar we een drankje, een 4-gangendiner nuttigen en kunnen gebruik maken van sauna en jacuzzi.

Op 2 mei hebben we ook een programma (ocharme mijn lief)

ROZE GRANIETKUST – BAAI VAN MORLAIX

Door het milde zeeklimaat en een vrijgevige natuur kon hier een bijzonder landschap ontstaan, dat de achtergrond vormt voor een zeer karakteristiek historisch erfgoed. Kijk goed om u heen en u zult vogels en dolfijnen zien en typische ‘enclos paroissiaux’… soms letterlijk in een roze decor.

OPTIE: JARDIN GEORGES DELASELLE –  EEN TUIN ALS UITNODIGING OM TE REIZEN

In sterk contrast met het zeelandschap nodigt de tuin Georges Delaselle, die te danken is aan een botanicusliefhebber, u uit voor een exotische reis.
Op het eiland Batz, voor de kust van de Finistère, is de tuin Georges Delaselle een charmant exotisch concentraat voor een uitnodigende, een nostalgische duik in een verrassende tuin uit het begin van de 20e eeuw. Niet minder dan 2 000 soorten uit alle continenten (Californië, Australië, Chili, Zuid-Afrika …) komen samen in deze groene heterogene oase. In 1897 heeft de Parijse zakenman George Delaselle, een liefhebber van exotische planten, deze tuin aangelegd die hij 40 jaar lang verder heeft verfraaid en die zomers in bloei staat en nu een uitnodiging is om te dromen van verre landen. Cordylines, Nieuw-Zeelandse vlas, een grote palmentuin, een cactustuin met allerlei soorten vetplanten … De tuin is 30 jaar lang verwaarloosd en een groep vrijwilligers heeft deze prachtige tuin nieuw leven ingeblazen. U waant zich hier in een andere wereld.

De rest van de planning zal ik morgen posten.

Dit reisje heb ik uitgezonderd de extra overnachting van 3,70 euro geboekt bij Travelbird voor 179 euro per persoon + 20 euro administratiekosten.

In deze prijs zitten dus 2 kastelen, ontbijt, 4-gangendiner, gebruik van faciliteiten. Of het zijn geld waard is weet ik achteraf te vertellen, daar het bij Travelbird of heel goed of heel slecht is.

 

Dogs are not our whole life, but they make our lives whole.

Ik las over een onderzoek, waar ik me heel goed bij kon aansluiten. Misschien net omdat ik geen kinderen heb, maar misschien ook niet.

Het artikel gaat erover dat het het verlies van een hond (niet een huisdier, maar specifiek een hond) evenveel pijn doet, als het verlies van een familielid of een vriend.

Honden zijn de afgelopen 100-en jaren gedwongen om onze beste vriend te zijn en onvoorwaardelijk van ons te houden. Ze hebben nooit kritiek en zijn altijd positief.  Testen met scans duiden aan dat honden even positief op lof van hun baasje reageren als op voedsel.

Honden kunnen emoties interpreteren op basis van gelaatsuitdrukking. Daarom dat bv mijn Sam altijd kwam duwen als hij voelde dat ik verdrietig was.

Wetenschappelijk onderzoek toont ook aan dat honden menselijke intenties kunnen begrijpen, hun baasjes kunnen proberen te helpen en zelfs mensen vermijden die niet goed samenwerken met hun baasje, of hun baasje onrecht aandoen.

Daarbij kan het verlies van een hond kan de dagelijkse routine van het baasje ernstig verstoren, nog veel erger dan bij het verlies van de meeste vrienden en familieleden het geval is. Voor de hondeneigenaar kan het dagelijkse schema – en zelfs de vakantieplannen – volledig om de behoeftes van hun huisdier draaien. (cfr. tonic.vice)

Jammer genoeg is er in onze samenleving weinig te vinden over hoe afscheid te nemen van je hond, een laatste groet, een rouwproces. Er is nog een zekere schaamte betreft het verdriet bij verlies van je hond.

Ik heb die schaamte alleszins niet, ik mis mijn Sam waanzinnig, ik huil nog om hem, ik heb nood aan zijn geur. Ik denk nog als ik naar huis ga ‘ik vertrek wat vroeger met het goede weer, dan kan ik met Sam in de tuin chillen ‘ om dan tot de conclusie te komen dat hij er niet meer is.
Ik vertel dat ook aan mijn lief en nabije collega. Ik heb daar nood aan.

Sicilië Deel 1 – The journey is the destination.

Ik had jullie verteld dat ik jullie mee zou meenemen op de organisatie van mijn reis. Ze is nog niet klaar, maar hier alvast een begin.

23 september 2018
06.15 uur vertrek naar Catania (laatste check-in 5.35 uur)- 23 kilo bagage
08.50: aankomst
09.00: Ophalen wagen  –  details volgen nog
 
Naar Cefalù rijden (2 uur via tolwegen)

Cefalù is een oud vissersplaatsje wat de afgelopen jaren uit is gegroeid tot een populaire vakantieplaats. Waar vroeger de vissersvrouwen de vangst binnenhaalden zijn nu knusse restaurants te vinden.

Cefalù werd gesticht in de 12e eeuw en ligt tussen een steilere berghelling en de kust in. Het dorp kent en prachtige oude kathedraal die boven het dorp uittorent.

Cefalù is erg bekend om z’n prachtig strand, maar wist je ook dat de stad een lange geschiedenis heeft? Zo heeft de stad enkele fascinerende Arabisch-Normandische bouwwerken.

Dit lijkt misschien een vreemde combinatie, maar de Normandiërs veroverden de streek op de Arabieren, waardoor er een interessante culturele vermenging ontstond die onder andere te zien is in de Kathedraal.

De kathedraal werd in de 12e eeuw gebouwd en is een typisch voorbeeld van de Noorse bouwkunst in Sicilië. Via de trappen op het gezellige plein voor de kathedraal kom je bij de kerk zelf. De kathedraal heeft twee grote klokkentorens met drie bogen ertussen. Hier is de ingang van de kathedraal. In het gebouw zijn ook goed de oosterse invloeden van de Arabieren te bemerken. Zo vindt je er diverse vlechtbogen en doet het houten plafond ook wat oosters aan.

Beklim ook zeker eens de kalksteenrots La Rocca, waar je de Tempio di Diana vindt. Deze restanten van een tempel behoren tot de oudste historische ruïnes op Sicilië!

Het leukste straatje van Cefalù is de Via Vittorio Emanuelle. Via de oude Porta Pescara kwamen vroeger de vissers de oude stad binnen. Nog steeds liggen hier kleine vissersbootjes op het strand. Even verderop is de middeleeuwse wasplaats te bewonderen. Eb en vloed zorgde hier voor de aanvoer van vers en schoon zeewater.

To do:

  • Kathedraal bezoeken – Duomo di Cefalu – Piazza Del Duomo
  • Enoteca le Petit Tonneau – Via Vittorio Emanuelle 49 – wijntje/tapas
  • Kustwandeling
  • Optie: La Rocca – stevige klim dus goede schoenen

Naar  Scopello rijden – 2 uur en 15 minuten

B&B Tré Giumarre – Contrade Sarmuci 37, 91014 Scopello – +393282745042
Sea view patio – Free wifi
Nummer 6 van 12 B&B Scopello 4,5/5 (Tripadvisor)
Moeilijk bereikbaar met wagen (denk putten)

 

Never argue with an idiot. They will drag you down to their level and beat you with experience.

Ik ben redelijk boos. En toch ook weer niet. Want iets wat je niet kan controleren is zwaartekracht en kan je het best over je schouder gooien. Dit is zo een situatie.
Ik kan er absoluut niet aan veranderen, dus ik moet geen energie steken in boos zijn. Maar ik ben het nog wel, ….. een beetje.

Vorige week kwam onze externe IT, office 365 installeren. Ik ging er zijn, maar buiten mijn wil om, moest ik naar Mol om documenten te laten ondertekenen die waanzinnig belangrijk waren.

Toen ik een paar uur later terug kwam, zag ik een getypte brief op mijn bureau liggen van de IT-er (met schrijffouten) en ik kreeg al stress.
Mijn Office365 is niet geïnstalleerd, enfin jawel, maar mijn laptop is geformatteerd. Ze hebben, kun je dat geloven van een IT-er, geen deftige back-up genomen en ik ben alles kwijt.

Al mijn verzamelingen om een goed HR-beleid en een goed fleet verantwoordelijke te zijn. Maar ook … de hele voorbereiding van mijn nakend huwelijk.
De tranen stonden me in de ogen.

Ik ga een lang verhaal inkorten, maar gisteren belde ik zelf in de vroege avond, met de melding dat ik een telefoon had verwacht van hen en die nog niet had ontvangen, met ontzettend grote excuses.
Die kreeg ik dan gisteren met de melding dat het een verloren zaak is.

Dat wist ik, want mijn lief, die een super-it-er is, die heeft zijn weekend opgeofferd om proberen mijn data te restoren. Als hij het niet kan, ja dan kan een ander het waarschijnlijk ook niet.

Dus, ik ben een beetje ….. boos, wat geen zin heeft.

If everything seems under control, you’re not going fast enough.

Gisteren zat ik op Zolder. Het waren de eerste Belcar races. Mijn werk sponsort een team. Zo heb je ineens de verklaring waarom ik er was.
Ik rijd niet graag met de wagen. Ik rijd wel graag mee, ondanks ik meestal schrik heb als ik zelf de chauffeur niet ben. Dat is de verklaring waarom ik een beetje hesistant was om te gaan. De afstand.

Mijn lief was ook mee, als lief, vriend, chauffeur, … . Hij geniet van het geluid van de wagens. Ik kijk er van op dat hij er zoveel van kent. Het is een stukje dat ik niet ken van hem.

En uiteindelijk was het een fijne dag, we zaten in het microklimaat van de Kempen. Er was een goede sfeer, lekker eten en genoeg drank.

Onze ploeg is uitgevallen door motorpech na een klein uurtje, maar het was een fijne beleving.
Hieronder enkel nog onbewerkte foto’s die ik getrokken heb.

Gent West

Ik heb met zeer gemende gevoelens gekeken naar Gent West op VIER.

Waarover gaat Gent West? (credits VIER)

Na jaren van mishandeling komt Veronique Dockx na een mislukte poging tot doodslag op haar man terecht in de vrouwengevangenis van Gent West. Terwijl de datum van haar proces nadert, komt ze tussen twee vuren te staan: twee concurrerende bendes beheersen er het leven en trachten zo snel mogelijk Veronique in te lijven. Veronique vindt maar moeilijk haar draai in deze nieuwe en voor haar bedreigende omgeving waar leugens, manipulatie en chantage meer regel dan uitzondering zijn.

Elke week twijfelde ik of ik ging kijken, ik had de opnames al gestopt op de digicorder. Maar elke week heb ik gekeken. Ik werd aangetrokken door de serie.

Maar ik vond, en het zijn allemaal straffe acteurs en actrices, hun acteerprestaties verre van dat …

Ik heb vaak met mijn ogen gerold bij het zien van bepaalde emoties. Te veel gespeeld of net niet.

1 moment vond ik zeer goed, toen Anja Vandael (actrice Els Olaerts) een drinken scène speelde. Schitterend gedaan was dat.
Maar bijvoorbeeld de voorlaatste aflevering als Véronique (Actrice Ruth Becquart) hoort dat haar dochter gestorven is, dat was geen rauwe emotie. Dat kwam niet uit een ervaring en ging dat ook volledig de mist in voor mij.

Rauwe emoties, dat is zoals Deborah Leemans op Temptation zien dat ze bedrogen wordt.

Ik ben iemand die meeleeft met series. In deze serie heb ik geen frustraties, woede en verdriet gehad tijdens het zien van de serie.

Het einde was té voorspelbaar.

Neen, dit was geen toppertje voor mij. Andere meningen?