Categorie archief: dagelijkse leven

Never argue with an idiot. They will drag you down to their level and beat you with experience.

Ik ben redelijk boos. En toch ook weer niet. Want iets wat je niet kan controleren is zwaartekracht en kan je het best over je schouder gooien. Dit is zo een situatie.
Ik kan er absoluut niet aan veranderen, dus ik moet geen energie steken in boos zijn. Maar ik ben het nog wel, ….. een beetje.

Vorige week kwam onze externe IT, office 365 installeren. Ik ging er zijn, maar buiten mijn wil om, moest ik naar Mol om documenten te laten ondertekenen die waanzinnig belangrijk waren.

Toen ik een paar uur later terug kwam, zag ik een getypte brief op mijn bureau liggen van de IT-er (met schrijffouten) en ik kreeg al stress.
Mijn Office365 is niet geïnstalleerd, enfin jawel, maar mijn laptop is geformatteerd. Ze hebben, kun je dat geloven van een IT-er, geen deftige back-up genomen en ik ben alles kwijt.

Al mijn verzamelingen om een goed HR-beleid en een goed fleet verantwoordelijke te zijn. Maar ook … de hele voorbereiding van mijn nakend huwelijk.
De tranen stonden me in de ogen.

Ik ga een lang verhaal inkorten, maar gisteren belde ik zelf in de vroege avond, met de melding dat ik een telefoon had verwacht van hen en die nog niet had ontvangen, met ontzettend grote excuses.
Die kreeg ik dan gisteren met de melding dat het een verloren zaak is.

Dat wist ik, want mijn lief, die een super-it-er is, die heeft zijn weekend opgeofferd om proberen mijn data te restoren. Als hij het niet kan, ja dan kan een ander het waarschijnlijk ook niet.

Dus, ik ben een beetje ….. boos, wat geen zin heeft.

Advertenties

If everything seems under control, you’re not going fast enough.

Gisteren zat ik op Zolder. Het waren de eerste Belcar races. Mijn werk sponsort een team. Zo heb je ineens de verklaring waarom ik er was.
Ik rijd niet graag met de wagen. Ik rijd wel graag mee, ondanks ik meestal schrik heb als ik zelf de chauffeur niet ben. Dat is de verklaring waarom ik een beetje hesistant was om te gaan. De afstand.

Mijn lief was ook mee, als lief, vriend, chauffeur, … . Hij geniet van het geluid van de wagens. Ik kijk er van op dat hij er zoveel van kent. Het is een stukje dat ik niet ken van hem.

En uiteindelijk was het een fijne dag, we zaten in het microklimaat van de Kempen. Er was een goede sfeer, lekker eten en genoeg drank.

Onze ploeg is uitgevallen door motorpech na een klein uurtje, maar het was een fijne beleving.
Hieronder enkel nog onbewerkte foto’s die ik getrokken heb.

Chocomousse

Ik maakte een week of 2 geleden de ‘gezonde chocomousse’ van bevroren bananen, avocado, agave en cacao. Hallelulah!

Ik zou volgens talloze blogs het licht zien en zelfs geen ‘echte’ chocomousse meer willen.

Wat een crap! Het smaakt naar banaan met avocado met cacaopoeder en niets anders.

Gezond eten is goed, maar af en toe genieten van nen echte chocomousse mag ook.

 

Sharing tales of those we’ve lost is how we keep from really losing them.

Hoe kunnen we niet heel even  stilstaan bij wat er 2 jaar geleden gebeurde in ons eigen kleine bescheiden land.

Wat meestal een ‘ver van ons bed show’ is, was plots heel reëel.

Laten we vandaag (maar ik raad het elke dag aan aan), heel even bewust onze ogen sluiten, diep ademhalen en bewust genieten van wat we hebben.

Not all those who wander are lost.

Ik heb een goede vriendin. Sjans hé, het begint al goed deze blog.
Ik heb meerdere goede vriendinnen om het even te verduidelijken, maar deze is een speciale. Ik zeg haar altijd dat ze het beste is dat ik heb overgehouden aan mijn relatie met mijn ex. Zij was het lief van zijn zuster.

Dus ik ken haar intussen 10 jaar, de tijd vliegt.

Een paar jaar geleden gingen we samen naar Andalusië. En dit jaar hebben we zeer recent besloten, gaan we naar Sicilië.
We konden via Travelbird boeken, maar ik werd een beetje zenuwachtig. Ryaniar vlucht, wat ik nog nooit heb gedaan en dus ook enkel handbagage. Voor de wagen moest je een visa hebben met 2500 euro en de wagen was niet volledig verzekerd. En na een hele grondige check was het laatste hotel niet meer beschikbaar. Prijs wanneer wij zouden vertrekken 689 per persoon.

Dus ik begon te graven en te structuren. Ik vond een vlucht heen en terug voor 388 euro met SN en 23 kilo bagage. Een wagen volledig verzekerd voor 244 euro.
2 B&B voor respectievelijk 117 euro en 121.50 euro. Ik had nog wel wat korting los geprutst en een Airnbnb voor 137 euro.
Mijn vriendin ging akkoord.

Dus ik begin eerste de vlucht te boeken. Ik krijg een error, dat de prijzen niet meer geldig zijn. Ik begin opnieuw en krijg dezelfde error. Na de 3de keer besluit ik om SN te bellen. Naar 6.48 minuten op de wachtlijn krijg ik een zeer gebrekkig Nederlands pratende dame aan de lijn, waar ik mijn probleem aan uitleg. Ze zegt ‘Je moet met een andere browser boeken, want de gegevens staan nog in je huidige browser’. Ik antwoord ‘als ik dan mijn cookies verwijder, is het ook goed veronderstel ik?’. Zegt ze ‘Een cookie verwijderen is om de computer op te schonen’. Waarop ik weer ‘Ik vraag geen computerles, ik vraag om een boeking’. Wel het gesprek was dus afgelopen.
Ik denk, ik doe het met de Ipad, andere browser en geen cookies. Maar ook dat werkte dus niet.

Na heel veel vloeken heb ik uiteindelijk de boeking gemaakt aan 388,94 euro.

Ik zal indien interesse, naarmate ik de reis verder structureer jullie mee op de hoogte houden. .. enfin, ik zal het waarschijnlijk sowieso doen. Al is het maar om mijn blog terug leven in te blazen. 🙂

Satisfyer Pro Penguin

Wat?? Dan is ze zo lang niet online en waarover gaat ze schrijven? Inderdaad een vibrator.

In mijn seksleven gebruik ik al zeker 10 jaar mijn ‘molleke’. Het is een vibrator die … een molletje is met gesloten ogen en hij heeft een bloemetje vast. Ze zullen het vast niet meer verkopen. Hij werkt op 2 batterijen en heeft een knop om aan te draaien om de intensiteit te regelen. Hij werkt perfect. Maakt me steeds gelukkig.

Nu las ik in Flair dat ze een aantal vibrators hadden getest en de Satisfyer Pro Penguin zat ertussen. Hij ziet er zo uit:

Zoals hij zelf zegt, hij zuigt en trilt.

Hoe harder je hem zet, hoe minder hij zuigt en harder dat hij trilt.
Nu, hoe was het?

Wij spelen altijd met 2 en dit lieve diertje functioneert het best als je een bad neemt. Dat doe ik gezellig alleen en daar heb ik hem nog niet getest.

Als je met 2 bent, neem je zelf best het heft in handen. Je moet zijn mondje op je clitoris zetten en hij zuigt inderdaad. Ik kreeg de slappe lach, want hij maakt ook slurpende geluidjes doordat het mondje groter is en hierdoor vrije lucht ontstaat rondom de clitoris.

Het lachen ging redelijk snel over in gekreun, want het is een lekker diertje. Het is een ander type orgasme dan bij mijn molletje en duurde ook langer. Een echte winnaar tot hiertoe.

Voor de prijs moet je het niet laten, want hij kost ongeveer 45 euro.
Je laadt hem op via een USB. Ik heb hem in mijn laptop ingeplugd de eerste keer. Dus geen batterijen meer, wat kosten-baten ook vriendelijk is.

The snow doesn’t give a soft white damn whom it touches.

Die sneeuw toch.

Zondag was ik supertrots dat ik door de sneeuw reed om te gaan fitnessen.
Maandag vond ik iets minder leuk, maar het was haalbaar tot ik de afrit Antwerpen-Centrum nam. Daar waren de diensten in staking volgens mij.
Toen panikeerde ik zeer lichtjes, maar voor mijn normen nog steeds super.

Toch besloot ik om redelijk vroeg naar huis te gaan, zo rond 15.00 uur.
Antwerpen was nog steeds een ramp, de autostrade daar hupste we op één lange rij. De afrit naar mij thuis, waar ik 2 ronde punten na elkaar moet trotseren, daar begon het een beetje. Ik ben niet meer uit 2de versnelling gegaan. De sneeuw lager hoger dan de wagen, dus het was full focus.
Ik woon dan nog op een landbouwweg, dus het feest was compleet.

Thuis gekomen spring ik direct terug achter mijn laptop om verder te werken, nadat ik voor de buitenpoes wat melk heb opgewarmd en hem eten heb gegeven.
Mijn lief vraagt me om boven te kijken of het ergens binnen regent, waarop ik me omdraai om naar boven te gaan.

Wat zie ik? De vogel van mijn schoonvader is op logé, omdat hij in het ziekenhuis ligt. Zijn kotteke op de grond helemaal kapot. Ik denk al niet meer aan een eventuele lek, maar aan de horror. Ik begin op handen en voeten te kruipen en zie één van mijn katten (ik vermoed den dader) staren op haar buik naar iets. Dat ‘iets’ bevindt zich in een schacht. En ja daar zit het kanariepietje van mijn schoonvader. Ik neem hem en ga naar boven, zet hem in de badkamer, want ja, hij heeft geen kotteke meer, doe sfeerverlichting aan, geef hem eten en drinken en check naar een lek.

Terug beneden denk ik ‘Goh ik zal maar eens naar de eenden en kippen gaan’. Ik stap een kot in waar al het eten van de dieren staat, om daar met mijn voet in een muizenval te trappen die het lief daar heeft gelegd.
Ik denk bij mezelf, zotter dan dit gaat het toch niet meer worden.

Door de sneeuw(bui) heen loop ik naar de achterkant van de tuin om de eenden en kippen te voorzien van spijs en drank. Kom ik eraan, vliegt er een eend weg. Dus dat weten we dan ook weeral, ze kunnen vliegen intussen. Ze blijft wel in de tuin hangen en mijn lief heeft het nog niet gezien, maar het was zeker geen mirage.

Ik ben dan uiteindelijk maar gewoon binnen een beetje gaan verder werken tot het lief thuiskwam om een waanzinnig laat uur.

Hoe was uw sneeuwdagje?