Categorie archief: Geen categorie

Everything comes to him who hustles while he waits.

Klant: Ik kom mijn online bestelling ophalen.

Ik: Ik zal het toestel even voor u nemen.

Klant: Ik ken u gezicht van ergens.

Ik: Dat zou misschien wel kunnen. U weet dat het toestel 50 euro duurder is dan de online prijs omdat er nu een wifi-adapter bij zit?

Klant: pom pom tuurruut pom pom, ja dat weet ik.

Ik: Speelt u contrabas of basgitaar?

Klant: Neen, saxofoon

Ik: Ik ook.

Klant: Waar heb je les gevolgd?

Ik: In Hoboken.

Klant: Ik geef daar al 30 jaar les, ik was je leraar.

Ik: Ha, ik heb al uw boeken nog.

Klant: Jij hebt een gezicht dat je niet kan vergeten.

Ik: “blik omhoog, wenkbrauw opgetrokken”

Klant: Ik bedoel dat in de positieve zin

Ik: Uhu, dat hoor ik wel meer.

Genius is one percent inspiration, ninety-nine percent perspiration.

Ik vertrek nu sinds 3 maanden om 07.15 uur naar mijn werk.
De winkel is open van 09.00 tot 18.00. Als er geen klanten meer staan en de kas is correct ben ik buiten tegen 18.20 uur. Dat gebeurt zelden.
Als alles perfect verloopt ben ik thuis rond 19.25 uur. Meestal is dit niet het geval.
Tegen dat we hebben gegeten is het 20.15 uur.

Dit alles om te zeggen dat ik mijn luilekker leven achter me heb gelaten.

Nu de eerste 2 weken was mijn lief enthousiast en deed in het huishouden min of meer (meer min) wat ik deed. Na 2 weken was zijn vat af.

Dan begon zijn humeur te zakken, want hij kwam thuis en de kat had gekotst. En de dag erna nog eens. En hij moest elke dag stofzuigen. En … .
Ik antwoordde maar 1 ding ‘Welcome to my world’.

Mijn lief was er echt van overtuigd dat de kabouters tijdens de dag alles deden.

Maar niet gevreesd, lieve lezers, hij had een oplossing voor zijn dagelijkse kommer en kwel onder de vorm van het stofzuigen, namelijk een Roomba, een robot die voor jou stofzuigt. Wat een heerlijkheid, je komt thuis en alle stof en haar is min of meer weg op de vloer.

Nu, mijne hond Sam, die ik soms wel meeneem naar de winkel, heeft het een beetje lastig met mijn lange afwezigheden. En rebelleert een klein beetje.
Wat had hij gedaan …

Juist ja, in de living gescheten. Maar daar trekt de Roomba zich niets van aan en ging gezwind aan het werk.
Het resultaat …. Heel de living, eetkamer en keuken, samen met de Roomba onder de stront.

Ik was niet als eerste thuis …..

I wonder if fears ever really go away, or if they just lose their power over us

Ik had een oudere dame die kwam voor een pasfoto. Ja, inderdaad, wij hebben dagelijks nog veel mensen voor een pasfoto, sjans.

Ik leg haar uit dat haar blik neutraal moet zijn en dat er geen tanden zichtbaar mogen zijn, zegt ze tegen me ‘Zal ik ze anders uitdoen’.

Allrighty…

Dan, heetste nieuws van de dag: Trump.

Ik denk dat het kiezen was uit 2 kwaden. Net zoals bij de Brexit wil iedereen verandering en schrikken ze dan dat het eindelijk zover is. Niemand denkt dat Trump het gaat halen en hij haalt het. Onmiddellijk paniek.

Ik ben contra beide kandidaten geweest, hoewel ik de laatste ben die iets in de pap te brokken heeft. Wel respect voor Trump dat hij zijn hele campagne met zijn eigen centen heeft gevoerd. Het toont ook aan hoeveel hij er wel heeft.

Ook een zweem van een glimlach als hij bij zijn speech ‘You cant always get what you want’ laat horen van de Rolling Stones.

De algemene paniekreactie lijkt me overdreven, we zullen wel zien. Ik dacht ook eerst aan KKK taferelen die terugkeren, maar weet je, ik denk dat het allemaal wel wat zal loslopen.

 

Yea, I shall return with the tide.

Ik heb een hele hoop inleeswerk en het zal een hele tijd duren voor ik terug mee ben.

Zoals sommigen intussen weten, ik zit nu in de wereld der zelfstandigen. Dit gaat gepaard met nachtmerries en veel rekeningen.

Maar dit gaat ook gepaard met momenten.

Mijn allereerste dag in de winkel komt er een dame in een rolstoel binnen voor pasfoto’s.

Ik: Is het voor je rijbewijs

Zij: Kijkt me verbouwereerd aan, kijkt dan naar haar rolstoel en vraagt “Hoe kan dat nu”

Ik: Doodgegeneerd “Speciale auto?’

Ik heb het dus nooit meer gevraagd, ik vraag nu ‘is het voor je identiteitskaart’.

 

 

Smokey Jo Garage & Bar Left

Er zijn 2 plaatsen die ik deze zomer al een paar keer heb bezocht.

Smokey Jo’s Garage, die voorheen Little Winter Brewers Garden was.
Ze zijn gevestigd in de Boomgaardstraat, een zijstraat van de Grote Steenweg die van Berchem naar Antwerpen loopt.
Ze zijn groter geworden daar je nu ook buiten kan zitten. Je hebt live muziek, lekkere cocktails, een brute maar lekkere keuken.
Zijn ze goedkoop? Euum ze zijn niet duur, maar ze zijn ook niet vriendelijk voor studenten. Het valt er een beetje tussen.
Je kan ook beter aan de tafels zitten als je eits wil eten, want een vogeltje dat er werkt vertelde me als je iets besteld als je meer in het lounge gebied zit, je daar extra voor betaald.
Het is vooral de sfeer die me aantrekt om terug te gaan. Ook ideaal als je kids hebt.

Bar Left is gelegen aan het Galgenweel op Linkeroever. Of je geeft Katwilgweg in en volgt dan de borden. Je kan ook gewoon voorbij het verbodsbord verder rijden dat je tegenkomt op je weg.
Ik neem intussen al wel een truitje mee, want het leukste is het om buiten te zitten.
Cocktails zijn niet erg uitgebreid en ik heb ze ook nog niet geprobeerd. Je kan er wel verse pizza’s laten maken en die zijn heel erg goed.
Je kan er tafeltennissen, badmintonnen, steltlopen, alles wat je er kan vinden mag je gebruiken.
Er is geregeld live-muziek en er zijn DJ’s. Elke vrijdag is Gea Russell er.
Het is geen Top40 moderne hippe muziek, wat ik dan weer geweldig vind.

 

Either they’re still naive, or stupid

Gisteren onderweg naar huis reed ik ongeveer 20 km met een camionette aan mijn zijde die van links naar rechts ging alsof het een lieve lust was zonder te pinken.

Ik bedacht me, zoals ik wel meer doe, dat ik zou zien of er een bedrijf op vermeld zou kunnen staan, duw mijn gas in en zoef er voorbij. effectief een bedrijf, ik neem gas terug, laat hem nog eens voorbijkomen en noteer in gedachten de nummerplaat.

Ja ik ben het type vrouw dat geregeld mailt en belt naar bedrijven om aan de kaak te stellen dat hun chauffeurs idioten zijn. That’s me. Het werkt ook, want die camionette van Heymans haalt geen halsbrekende toeren meer uit tijdens mijn ochtendrit. Het heeft me maar 2 mails gekost.

Thuisgekomen zoek ik het bedrijf op en ik bel ernaar. Het gaat als volgt:

Zij: Goedemiddag met Angelique
Ik: Goedemiddag Angelique, je spreekt met …, spreek ik met het bedrijf …
Zij: Ja dat klopt inderdaad
Ik: Je hebt een VW Caddy rijden, een witte ….
Zij: We hebben er enkele rijden
Ik: Wel diegene die ik zag heeft een probleem, die moet naar de garage, ik heb er 20 km achter gereden en de pinkers werken niet
Zij: Oei
Ik: Ik heb een nummerplaat voor je 1ERU450
Zij: Wacht even, ik neem iets om te schrijven, dan kan die morgenvroeg ineens binnenrijden in de garage. Kun je het nog eens herhalen
Ik: (in gedachten WTF!!!!) …. herhaal …
Zij: Super bedankt, ik zorg dat hij zeker hersteld gaat worden.

Ik dacht; Oké dit is een blogmoment …

Of two sisters one is always the watcher, one the dancer.

Mijn zuster, ik zou niet zonder kunnen, ik zie haar doodgraag.

Maar en ze weet dat ik dat denk, ik ken geen grotere dramaqueen dan mijn zus.

Ze slaagt erin om van elke mug een kudde olifanten te maken. De moment dat ze het een beetje te vaak doet na elkaar, dan komt mijn irritatie bovendrijven en dan maak ik er ene opmerking over.

Ze is ook een overdrijver tot in de 6de graad. Ze heeft van die rare dingen die ze zegt in de stijl van ‘hoohhooooohoooo’ dat moet je dan horen als, amai amai amai dat was wel hééééllll erg zwaar en hard voor me’ of nog iets heel vreemd ‘ja banannas’, dat wil zeggen ‘dat was tegen mijn gat’.

Over dat gat gesproken, mijn zus en ik lijken, wel niets op elkaar uiterlijk. Totaal niets, maar wat we beiden hebben, is een grote koeffer, een dik gat, ne stevige schijterd.

We bellen ongeveer 2x per dag tijdens de week. Weekends zijn voor het gezin, tenzij er een extreem drama is ‘mijn croque monsieur machine is zoveel dat ik het niet proper krijg, ik denk dat mijn zus nen OCD heeft’
Vorige week rond 6.45 uur in de ochtend aan de telefoon zegt ze
‘Zeg, ik had nieuwe onderbroeken gekocht in de Zeeman, maar nu krijg ik die niet over mijn gat’
Waarop ik antwoord ‘in welke maat heb je ze gekocht’
Waarop mijn zus alweer ‘een M’
Waarop ik: WAATTTTTTT, in welke wereld denkt gij dat gij met uw hol in een M geraakt, wake up’
Waarop zij een beetje beteuterd: ‘Maar ik geraak in mijn oude M-kes’
Waarop ik alweer: ‘Schwester, die zijn 10 jaar oud, daar zit gene rek meer op’.

Een typisch ochtendgesprek …