Categorie archief: trips

Sisters are different flowers from the same garden.

We hebben het overleefd.

We verbleven in het Mövenpick hotel. De check-in  gebeurde door een zeer vriendelijke jongen die ons een zeer leuke hoekkamer gaf, dus met een heel leuk uitzicht. De kamer, niet de jongen.

Over de kamer kan ik volgende zeggen, ze was in orde, ze was leuk. Ik ontbrak gratis water of een gevulde minibar om te kunnen drinken. Ook de waterdruk was niet optimaal om je dikke haarbos te wassen.
De bedden waren goed, mijn zus vond ze te hard.
Je kan iets halen uit automaten op het 9de en 15de verdiep en zo stond ik in mijne pyjama zeer laat te cruisen naar het 15de (wij zaten op het 14de). Het koppel in de lift keek op. De man vond het amusant, de vrouw absoluut niet. Dat kan aan mijn kort shortje gelegen hebben.
Het ontbijt was meer dan voldoende. Mijn zus is 3x geweest en kwam telkens met iets anders terug.

De check-in jongen raadde aan om de tram te nemen naar het centrum, maar ik had mijn Dr Martens aan en ik gaf mijn wandelschoenen aan mijn zus. No excuses, wandelen zullen we.
Aangekomen in Amsterdam centrum en onmiddellijk naar de condoomwinkel en de tempel die ze wou bezoeken.
Ik dropte de bom dat ik naar het Anne-Frank huis wou gaan waarop mijn zus ‘Wat, wie was dat alweer?’. Ik sloeg mijn ogen ten hemel en vroeg me even af hoe wij zussen kunnen zijn.
We hebben maar 30 minuutjes aan het aanschuiven geweest.
Ik wou ook graag naar het Van Gogh museum, maar daar heb ik mijn zus dan van bespaard.
We zijn gaan eten in de Haarlemmerstraat in Bistrot Neuf. Ik was niet 100% overtuigd.  Het eten was goed, maar niet excellent, de rekening was goed. De bediening was vriendelijk, maar het was voor mij persoonlijk net een beetje ‘te gemaakt’.

’s Avonds met glühwein in de wachtrij voor een boottocht met het ‘Amsterdam Light Festival’ in het achterhoofd. Het was leuk om te doen.

De dag erna nog een beetje rondgewandeld en dan naar Zaandam naar de Primark.
De Primark is niet zo groot als die van Rotterdam en Zoetermeer. Dat leidde al tot een kleine teleurstelling.
Zoals jullie weten shop ik iets impulsiever dan mijn zus en terwijl ik elke soort sokken (die schattige met al die diertjes op) al in mijn zak had gesmeten, was mijn zus al 5 minuten haar hoofd aan het breken of een setje van 3 paar sokken. Ik denk dat ik voor 25 euro sokken kocht. Ik kocht denk ik 6 setje pyjama’s. Goed voor mij zus, want zij krijgt mijn oude.
Ze kwam naar mij en zei – ik stond nog af te rekenen – “raad eens wat ik moest betalen”. Ik maak duidelijk dat ik het niet weet. 65 euro! Amai ik verschiet daar van.
Op dat moment zegt mijn kassierster tegen me ‘Wel we zijn er, dat is dan 240,40 euro aub’. Ik dacht even dat ik mijn zus een stoel moest brengen.
Het was redelijk hoog, als ik vandaag kijk naar wat ik allemaal mee heb, maar ik schrik er niet van. Ik had gehoopt dat ik een rokje of een broek zou kopen, of een kleedje en dat is dus niet zo.
Ik kocht in een andere winkel nog een paar leuke botjes en een paar gadgets in nog een andere winkel.

De ring van Amsterdam zat muurvast, om de één of andere bizarre reden stuurde mijn gps me vervolgens Rotterdam in, waar ik een uur stilstond op de Erasmusbrug, de Maastunnel was gesloten en duurde het zowat 4 uur voor ik thuis was.

Maar dat was ons uitje Amsterdam.

Volgend jaar naar een andere Primark stad 🙂

Advertenties

Sisters function as safety nets in a chaotic world simply by being there for each other.

Vorig jaar ging ik een nacht met mijn zuster weg, naar Rotterdam. Dat lees je hier .

Yep, dit gaat alweer over mijn zuster en ik.

Ik ben eens een weekendje weggeweest met onze gezinnen. Dat was voor mij niet echt een succes. De vriend van mijn zus is zeer bekrompen en niet zo heel lief voor mijn zus. Dat is mijn mening.

Een onnozel voorbeeld is, als je zo een weekendje weggaat, bij ons toch, de eerste avond is het spaghetti, met een saus die je nog hebt in de diepvries steken of even ervoor hebt gemaakt. Hij wil alleen saus uit een pot.
Hij is niet op de communie van mijn plusdochter geweest, omdat hij waarschijnlijk toch niets ging lusten. Beter voor ons qua prijs, maar leuk is anders, aan beetje inspanning zou tof zijn.

Rotterdam eindigde ook met een wrange nasmaak, dus voor mij was het goed geweest.

Toch begin mijn zus dingen van het Amsterdam Light Festival door te sturen, die ik negeerde. Maar dat aap kwam uit de mouw en ze wou weer een nachtje weg. Zodoende vertrekken we vrijdag naar Amsterdam naar het Mövenpick hotel, om naar de Amsterdam Light Festival te gaan, een boottochtje te doen en ik wil off course naar  de Primark.

Ik ben er al geweest en tuurlijk wil ik veel doen, maar het is onmogelijk om te doen wat mijn zus allemaal wil zien, omdat ze er nog niet is geweest. Ik heb daar zeer wijselijk nog niets van gezegd.

Ze komt vanavond al slapen, net als vorig jaar. Ik weet dat ik extra moet koken, want dat ze mijn potten zal leegvreten. Dat deed ze vorig jaar nog stiekem toen we boven waren, maar ik ken haar goed genoeg.

Ik heb trouwens 2 aparte bedden gevraagd in het hotel, want ze ligt geen seconde stil in bed. Om ZOT te worden dus.

2015 Malta

Malta, ja Malta, het was niet mijn eerste keer,ik was er reeds geweest met mijn vorig werk. Maar dat waren decadente tripjes en dit was een gewone trip. Een bday trip want ik was jarig een week geleden.

Als ze vragen hoe het was zeg ik ‘goed, goed, het was leuk’, maar het is duidelijk dat er iets niet 100% was en daar was ik gisteren in bed zelf over aan het nadenken, want het was een leuke vakantie.

Maar ik heb kilometers in de benen gemist. Wandelingen die je doet in de natuur. Want de natuur die zal er pas mooi worden vanaf volgende maand, wanneer het begint af te koelen en de dorre landen groen worden.

Ik heb voor het eerst in 17 jaar in de zee gezwommen. Ik had me op voorhand een dure zwembril aangeschaft (voor mijn lenzen) en het was een betere ervaring dan 17 jaar geleden. Zo leuk al die mooie visjes.
Mijn lief had de tijd van zijn leven, moesten we elke dag in de zee gedoken zijn hij zou de rijkste man ter wereld zijn.

We zijn 1 dag op zee geweest met Seahorse cruises, een echte aanrader die maatschappij. Ze hebben maar 1 boor, het is van een familie en hoort die niet bij de grote maatschappijen. Bovendien was het een mooie houten boot met veel ligplaatsen. Wel niet online boeken, want dit is duurder dan rechtstreeks te betalen (5 euro verschil per persoon)

We zijn ook een dag weg geweest met Barbarossa. Dat was een halve jeeptour en een halve dag op zee. Dat was zijn 70 euro niet waard, al had ik 20% korting bekomen.
Waarom was het dat niet waard? Hij heeft niet alle stops gedaan die waren afgesproken. Ik zou ervoor gezorgd hebben dat we ergens iets konden proeven en drinken (alles zat in de prijs).
Nu de chauffeur was een engel en we hebben daar een juffrouw ontmoet, waarvan ik dacht dat ze jonger was dan ons, maar ze bleek 2 jaar ouder te zijn. Als mijn gevoel juist is, hebben we een vriendin voor het leven die in München woont. Dat was het leukste van de dag.

We hebben natuurlijk Valletta een dag bezocht en daar veel bezoeken gedaan aan kerken en aanverwanten. Prachtige, leuke stad.

We zijn naar Marsaloxx geweest, ik wou de Tarxien tempels bezoeken, maar die bleken gesloten tot nader order. Als je dan 30 minuten in een verzengende hitte door straten gevuld met auto’s bent gewandeld heb je wel even zin om heel hard te roepen tegen de mens die er staat van de Tarxien tempels, geen woord Engels kan en besluit je dan maar gewoon te negeren.

Want dat doen de mensen daar als je een moeilijke vraag stelt, in het ijle staren, niet reageren. Dat hebben we ook gemerkt toen we problemen hadden met de bussen. Normaal rijden ze supervlot, maar net die ene dag niet. De Tarxien dag, dus het was een dag met frustraties.

We hebben het Malta Aquarium bezocht en zijn naar Popeye village gegaan. Dat was ook een leuke – verstand op nul – belevenis.

We hebben elke dag cocktails en wijn en Cisk (het lokale bier) gedronken, afgewisseld met een Stella die toch niet helemaal onze Stella is.

Als je vervoer zoekt, dan kan ik John Farrugia aanbevelen. Zo jammer dat we hem eigenlijk te laat hebben ontdekt.

We verbleven in het Radisson blu Resort in Sint Julians, maar dat is zijn 5 sterren niet waard. Noem me moeilijk, maar op vakantie een vuilbak in mijn kamer waar je moet sorteren in een 5* hotel? Dat is not done. Het ontbijt was ook maar zo zo. De bediening in de bar was fantastisch, maar aan de check in is nog heel veel werk.

Wij gaan eten eten bij Caviar & Bull. Het eten was goed, maar het was net of ze wilden ons op een uur buiten werken voor de volgende. Als je voor 200 euro aan het eten bent, komt dat niet fijn over. Ik vermoed trouwens dat ze ons hebben buiten gekregen op anderhalf uur.

Dit was een bondig Malta verslag, Kroatië volgt nog, maar die is moeilijker. Ik post ook nog foto’s. 🙂

All the world is made of faith, and trust, and pixie dust.

Nog een hele dikke week en dan vertrekken we met de wagen naar Kroatië. Mijn kindje gaat mee, dat is Sam. En het kindje van mijn lief gaat mee. Die heeft 2 benen in plaats van 4 poten. Ik heb haar koffer gisteren klaargemaakt, terwijl het lief aan het kappen was in de badkamer. Natuurlijk krijg ik er niet alles in, maar ik heb al haar kleren er toch netjes in gestoken ingestompt.

Ik ben een stresskonijn als we op vakantie gaan, ik heb nu het gevoel al dat ik niets rondkrijg. Dit weekend ga ik onze koffer (enfin grote sportzak) maken. Het lief zeurde al een beetje afgelopen week, want systematisch hou ik de t-shirts achter die ik mooi vind en ik mee wil nemen op vakantie.
Ik vraag me af, het is de eerste keer op een kamping, in een bungalow, of ik wel plaats ga hebben om alles weg te krijgen. Ik maak me geen illusies, de foto’s zullen wel met een breedbeeld getrokken zijn.

Hier gaan we zitten.

Ik heb enkel uitstappen gepland voor ons en een middag alleen voor de papa en dochter en mezelf en de hond. Kwestie onze tijd toch een beetje eerlijk te verdelen.

Wat staat er op de planning:

2015-08-07_120637

De Istralandia is voor de papa met zijn dochter. Het is een waterpretpark, waar zeer logisch geen honden binnen mogen.
Die namiddag gaan we naar Novigrad.

Dus al er nog mensen zijn die naar Istrië gaan en niet graag plannen, geef me een seintje en ik stuur mijn planning door.
Ik heb er ook nog van Porto, de Auvergnestreek, de Azoren en ik heb nog ergens een NY steken. Ik ben ze nog maar recentelijk beginnen opslaan op mijn schijf, anders was het aanbod iets groter geweest.

It is not a lack of love, but a lack of friendship that makes unhappy marriages

Voor mijn lief zijn verjaardag gingen we dus eerst eten. Dat was in Le Cirque in Sint-Niklaas. We zijn er al eerder geweest en waren ‘over the moon’ van het eten. Iets minder van het prijskaartje, omdat het restaurant geen sterren heeft, geen gault millau heeft, maar wel die prijzen hanteert.

Wat we aten was het volgende:

Structuren van rund en ganzenlever, mayo van avocado,
rammenas, sushirijst, tom kha kai-crème en ijs van gerookte forel

Kreeft samen met handgerolde couscous, broccolistructuren,
crunch van geroosterde pinda’s, fetabonbon en citroenvinaigrette

Zeeschol met bouillabaisejus, scheermes, kokkels, saffraan-
aardappeltje, sambalmayo, prei en gemarineerde champignons

Belgische filet pur, pommes bouillon, crème van Mimolettekaas,
savooikool in bechamel en crunch van gedroogde ham

Chocolade, praliné, mousse van bosvruchten,
swiss roll met speculaas en ijs van mandarijntjes

Dit met aangepaste wijnen, een koffie en een aperitief.
Ik vertrok 240 euro lichter.

Wat me opviel was dat net zoals de eeerste keer we er gingen eten, de borden hetzelfde gedresseerd waren. Ik had zoiets van, ‘dit heb ik hier al gezien’.

We vertrokken daags nadien naar de Moezel met een promo van Travelbird, die goedkoper was dan het eten. 199 euro voor 2 nachten met ontbijt en een 2-gangendiner ’s avonds.
Ik heb al goede ervaringen met Travelbird gehad, maar ook minder goede. Het is altijd een gokje.

Als je badhotel Rockanje ziet passeren op Travelbird, zeker doen. Het is echt de moeite. Wij hebben het wel in de winter gedaan, voor de hond, om wandelingen aan de zee te kunnen maken. Dat was ons hoofddoel.

Dus, nu naar Hotel Moselblick in de Moezel. Een rit waar ik doodsangsten had, omdat nog niet overal de sneeuw geruimd was. Een dorpje dat verlaten leek en daar was dan het hotel(letje). 30 kamers en 6 parkeerplaatsen. Maar … er waren geen andere klanten. We gingen dan ook binnen langs het restaurant, dat gesloten was en we scheurden van de honger, maar hij wou niets maken.
Hij wees ons naar de kamer, draaide zich om en zei ‘ik ga een grotere kamer geven’. Alles in het Duits, want hij sprak geen woord Engels. De kamers was een halve vierkante meter groter en de meeste ouderwetse kamer die ik ooit heb gezien. Idem de oranje badkamer, met een opstap naar de douche van 40 cm hoog.
En ijskoud, was die kamer.
Ik ging de andere kamers bekijken. Dat mocht wel, want alle deuren stonden open. En we hadden echt de meeste oubollige kamers die er te vinden was.
Niet erg, want we waren er niet om op de kamer te zitten.

We hebben 2 dagen gewandeld en ja gewandeld. Bernkastel Kues is een superleuk dorpje en er is een superlekkere Italiaan in Willtrich.
Maar alles was wel dood, er was niets toerisme. We hebben zelfs geen wijn kunnen kopen.

De hotelkamer hebben we niet warm gekregen in die 2 dagen en het eten was niet te vreten. Zelfs niet naar Duitse normen.