Murnifood – Antwerpen (vegi-vegan)

Ik zou kunnen zeggen dat ik niet objectief ben omdat ik één van de zaakvoerders een beetje ken, maar … we weten als het op eten aankomt ik altijd objectief ben.

Murnifood is een verhaal. Het ontstaan kan het het best lezen op hun site, want ze zijn daar heel open in, maar het vindt zijn oorsprong in een burn-out.

Ik wou er al een hele tijd naartoe, maar eerlijk is eerlijk, Antwerpen is niet meer bij deur en sinds de knip is Antwerpen zelfs niet meer leuk om te bereiken. Ik overdrijf natuurlijk, want ik ken mijn weg er als Antwerpse, maar het zijn de files die het de das omdraaien.

Mijn lieve vriendin die vegetarisch is was jarig geweest en we gaan geregeld eens een hapje eten. Meestal een ontbijtje, maar ik spreek zondags af met een andere vriendin om te gaan fitnessen (ze had me laten plakken btw, afgelopen zondag), waardoor een ontbijtje een brunchke werd.

Je kan er de hele dag door ontbijten, wat fantastisch is, want ik wel er de pancakes met lemonricotta wel eens proberen.

Ik had nu de mango chicken geprobeerd, ja ja ze denken ook aan de niet vegetariërs en niet veganisten. En ja ik had kunnen vegetarisch eten, maar ik doe het al minimum 3x per week en ik had zin in mango.

Het was heerlijk. De hummus die erbij zat moest niet van mij, maar het deed zeker geen afbreuk. Het was echt heerlijk.

Ik ben begonnen met een Love juice, die ook heel erg lekker was. Als je van gember houdt.
Mijn vriendin nam de murni eggs Benedict en ze zagen er heerlijk uit. Ze bevestigde ook dat het heerlijk was.
Het classic breakfast is veel te veel en het nordic breakfast zag er ook heerlijk uit.

Al hetgeen ik zag passeren zag er waanzinnig uit.

Je kan pas reserveren vanaf 4… of 6, want dat is niet duidelijk.
Als je niet buiten kan zitten, dan is er niet heel veel plek binnen, dus je moet geluk hebben.

Je kan er niet parkeren, maar er is veel parkeer gelegenheid op wandelafstand en je ziet ineens nog een stukje van het heerlijke Antwerpen.

De website is hier. Dit is niet helemaal in orde. Toch niet via chrome. Ik krijg een error, hoewel hij wel werkt. Ik heb me ingeschreven op de nieuwsbrief om elke maandag een mailtje te ontvangen, maar dat heb ik nog niet gekregen en ik ben nu 2 maandagen ingeschreven.

Details, want, écht waar, een veganist-vegetariër komt aan zijn trekken. Mijn vriendin had een overaanbod aan keuze.

Advertenties

So little of what could happen does happen.

Ik ben niet gelukkig. Ik ben niet ongelukkig.

Op gebied van werk ben ik heel zwaar belogen en bedrogen. Ik ben dus op zoek naar een oplossing hiervoor.
Dat maakt me ongelukkig. Hoewel ongelukkig niet de juiste omschrijving is.

Ik zei tegen mijn compagnon dat ik zeer die teleurgesteld ben in wie hij is als persoon. Hij reageerde er zelfs niet op.

Thuis met mijn lief is alles koek en ei. We zien elkaar graag.
Thuis met het lief en de dochter van het lief is het een rampgebied.
We trachten om haar duidelijk te maken dat haar gedrag niet oké is. Dat ze haar excuses moet leren aanbieden. Dat ze niet mag stelen en liegen.

De justitieassistente vertelde, ja inderdaad, het is alweer zover, dat ze geen oplossing zien aan de kant van de moeder en de dochter omdat die therapeuten naar de mond zouden praten. Zo zei ze het letterlijk.
Ik heb daarop gereageerd dat wij dus alweer moeten gestraft worden voor iets waar we zelfs niets aan kunnen doen.

Je leest het, niet onmiddellijk levensvreugde en optimisme terwijl net die 2 eigenlijk met mij verbonden zijn.

Dus …. een vrolijke noot.
We gaan met ons tweetjes een stuk van de West-Portugal kust afrijden.

Geef me een beetje tijd om er terug in te geraken. Ik begin net na een lange afwezigheid. 🙂

Everything comes to him who hustles while he waits.

Klant: Ik kom mijn online bestelling ophalen.

Ik: Ik zal het toestel even voor u nemen.

Klant: Ik ken u gezicht van ergens.

Ik: Dat zou misschien wel kunnen. U weet dat het toestel 50 euro duurder is dan de online prijs omdat er nu een wifi-adapter bij zit?

Klant: pom pom tuurruut pom pom, ja dat weet ik.

Ik: Speelt u contrabas of basgitaar?

Klant: Neen, saxofoon

Ik: Ik ook.

Klant: Waar heb je les gevolgd?

Ik: In Hoboken.

Klant: Ik geef daar al 30 jaar les, ik was je leraar.

Ik: Ha, ik heb al uw boeken nog.

Klant: Jij hebt een gezicht dat je niet kan vergeten.

Ik: “blik omhoog, wenkbrauw opgetrokken”

Klant: Ik bedoel dat in de positieve zin

Ik: Uhu, dat hoor ik wel meer.

Genius is one percent inspiration, ninety-nine percent perspiration.

Ik vertrek nu sinds 3 maanden om 07.15 uur naar mijn werk.
De winkel is open van 09.00 tot 18.00. Als er geen klanten meer staan en de kas is correct ben ik buiten tegen 18.20 uur. Dat gebeurt zelden.
Als alles perfect verloopt ben ik thuis rond 19.25 uur. Meestal is dit niet het geval.
Tegen dat we hebben gegeten is het 20.15 uur.

Dit alles om te zeggen dat ik mijn luilekker leven achter me heb gelaten.

Nu de eerste 2 weken was mijn lief enthousiast en deed in het huishouden min of meer (meer min) wat ik deed. Na 2 weken was zijn vat af.

Dan begon zijn humeur te zakken, want hij kwam thuis en de kat had gekotst. En de dag erna nog eens. En hij moest elke dag stofzuigen. En … .
Ik antwoordde maar 1 ding ‘Welcome to my world’.

Mijn lief was er echt van overtuigd dat de kabouters tijdens de dag alles deden.

Maar niet gevreesd, lieve lezers, hij had een oplossing voor zijn dagelijkse kommer en kwel onder de vorm van het stofzuigen, namelijk een Roomba, een robot die voor jou stofzuigt. Wat een heerlijkheid, je komt thuis en alle stof en haar is min of meer weg op de vloer.

Nu, mijne hond Sam, die ik soms wel meeneem naar de winkel, heeft het een beetje lastig met mijn lange afwezigheden. En rebelleert een klein beetje.
Wat had hij gedaan …

Juist ja, in de living gescheten. Maar daar trekt de Roomba zich niets van aan en ging gezwind aan het werk.
Het resultaat …. Heel de living, eetkamer en keuken, samen met de Roomba onder de stront.

Ik was niet als eerste thuis …..

Nothing is really work unless you would rather be doing something else.

Klant komt binnen.

Ik: Kan ik u helpen

Klant: Ja, dat kan u.

Ik: Vertel eens hoe ik je kan helpen.

Klant: Ik stond hier donderdag met uw collega over een kapotte lens te praten en ik hoorde u bezig over een toestel tegen iemand. die mevrouw ging op safari vertrekken en u adviseerde haar iets.

Ik: Ja, dat klopt, een P900 van Nikon

Klant: Oké, dat toestel wil ik hebben.

Ik: Geen probleem, heb je nog vragen over het toestel die ik kan beantwoorden?

Klant: Neen, ik heb alles gehoord.

No one is useless in this world who lightens the burdens of another.

Mijn dagen vliegen voorbij, maar of ik me elke dag even gelukkig voel is maar de vraag.
Ik ben niet ongelukkig, zeker niet, maar ik vraag me af of dit mijn eindbestemming is.
Ik geniet van de sociale interactie met klanten, hoewel er soms echt ‘aargghh’ mensen zijn en mensen die niet fris ruiken.
Soms zijn er eenzame mensen die een praatje willen maken.
Ik wil een cosy hoekje maken voor die mensen. Natuurlijk ook met een functie.

Maar… een vraag voor jullie, eigenlijk 2 zelfs.

Waar kan ik met mijn zus 1 of 2 nachten wellnessen, ergens goed.

En in september ga ik de zuidkust van Portugal afrijden. Ik start in Tavira en eindig met een omweg naar boven in Sagres.

Ik ga overnachten hier, hier en misschien hier als ze antwoorden.
Wie is er nog geweest, kent eventueel nog leuke adresjes en to do’s?

Thank you very much 🙂

 

I wonder if fears ever really go away, or if they just lose their power over us

Ik had een oudere dame die kwam voor een pasfoto. Ja, inderdaad, wij hebben dagelijks nog veel mensen voor een pasfoto, sjans.

Ik leg haar uit dat haar blik neutraal moet zijn en dat er geen tanden zichtbaar mogen zijn, zegt ze tegen me ‘Zal ik ze anders uitdoen’.

Allrighty…

Dan, heetste nieuws van de dag: Trump.

Ik denk dat het kiezen was uit 2 kwaden. Net zoals bij de Brexit wil iedereen verandering en schrikken ze dan dat het eindelijk zover is. Niemand denkt dat Trump het gaat halen en hij haalt het. Onmiddellijk paniek.

Ik ben contra beide kandidaten geweest, hoewel ik de laatste ben die iets in de pap te brokken heeft. Wel respect voor Trump dat hij zijn hele campagne met zijn eigen centen heeft gevoerd. Het toont ook aan hoeveel hij er wel heeft.

Ook een zweem van een glimlach als hij bij zijn speech ‘You cant always get what you want’ laat horen van de Rolling Stones.

De algemene paniekreactie lijkt me overdreven, we zullen wel zien. Ik dacht ook eerst aan KKK taferelen die terugkeren, maar weet je, ik denk dat het allemaal wel wat zal loslopen.