Tagarchief: petekind

Weekends don’t count unless you spend them doing something completely pointless

Ik ga er even goed vandoor, dat is dus omdat ik niet weet of ik nog een paar posts kan maken om klaar te zetten tijdens mijn vakantie.
Maar als ik nu probeer elke dag te posten, hebben niet dagelijkse lezers, iets te lezen 🙂

Afgelopen zondag ging ik naar een brunch. Deze stond in het teken van de verjaardag van mijn kleinste petekind en de verjaardag van zijn papa.
Mijn kleinste petekind is geboren op 1 augustus (mijn grootste op 10 augustus) en de papa van mijn petekind en mijn beste vriend is jarig op 14 augustus.
Mijn petekind is voorlopig nog een pak rustiger dan zijn broer die in oktober 3 jaar gaat worden. Gelukkig!

Als je natuurlijk kleine broer bent, dan ben je ook ene beetje recyclagecentrum voor alles van grote broer. Daarom dat mama me had gezegd dat ze liever centen wou voor mijn petekind. Onder het motto ‘elke kind heeft toch recht op iets van zichzelf’ whatts appte ik met de peter en hebben we enkele dingen van Zoef Zoef van VTech gekocht en een cent gegeven.

Voor de papa hadden de peter en ik ook bijgelegd voor een laptoptas die hij wou en die 200 euro kostte.

Het weer was ideaal op hun terras en de brunch was heel lekker. De verjaardagstaart was van chocolade, heerlijk dus.
Meestal vertrekken we als laatste en dat wou ik écht niet deze keer omdat ik thuis nog het een en ander wou doen. Het was toch alweer 19.00 tegen dat we thuis waren, dus buiten boven de slaapkamer en de gang is er niets meer gebeurd.

We kijken zondags meestal naar een ‘How to get away with murder’ of een ‘Stalker’ en in bed naar een ‘House’.

Advertenties

Belief is the wound that knowledge heals.

Afgelopen zaterdag was het de communie van mijn oudste petekind.

Mijn vriendin was vol van de stress en dat wist ik, dus ik ben eerst naar haar thuis gereden. Daar was het Chaos met grote C. Het was iets meer dan een uur voor de start en de kids moesten nog in bad.
Ik heb de grootste dan meegenomen zodat hij zeker niet te laat kwam, want hij was ook zenuwachtig.

Alleen ik en mijn lief waren in de kerk bij de ouders. Dat verbaasde me wel een beetje, dat ik de andere meter of de grootouders niet zag.
Maar dan was het feest in de Passade in Mechelen. Ook daar ging ik snel naartoe om de naamkaartjes te plaatsen in opdracht van mijn vriendin.

Het feest zelf was wel leuk, maar toch niet zo. De vriendinnen van de vriendin zaten aan een tafel met hun partners of ex-partners en we kennen elkaar allemaal redelijk oppervlakkig.
Echter één van de vriendinnen had haar ex-man mee, die ook nog eens heel goed bevriend is met de huidige vrouw van mijn ex. Kun je nog volgen?
Wel die vriendin en haar ex-man hebben 2 kinderen, pubers.

Ik heb nu al veel gezien, maar ik heb nog nooit zo’n degoutantige kinderen meegemaakt en ouders die dat zo tolereren. Onbeleefd, woorden naar de ouders als slet, trut, slagen, gsm uit de handen trekken, …. . Ga zo maar door.
Nu de ouders zelf, zijn ook van het type ‘laat ze maar doen’ en tot op zeker hoogte kan ik dat begrijpen, maar dit was er niet een beetje over, dit was er ‘over de hoogste top’ over.

De ex-man wou ook de hele tafel domineren en profileerde zich als de dikke man ‘letterlijk en figuurlijk’ die het warm water uitgevonden had en waar ook nog een de nulmeridiaan door zijn gat liep.
Ik ben daar niet goed in, met de verbergen wat ik daar van denk. Ik heb dat dus ook maar gewoon gezegd.

Een bende vuile profiteurs was het, onrespectvol ook tegenover onze vriendin.
Ik heb mijn vriendin dan in mijn wagen gezet en haar naar huis gebracht, het feestje was dan al 2 uur afgelopen, de kids waren al met anderen naar huis, maar zij bleven zuipen. Ik heb er dan een punt achter gezet. Ze mochten hun laatste fles wijn zelf betalen.