Tagarchief: vakantie

Zuid-Spanje – Oktober 2015

De trip met mijn vriendin D begon al straf. Enfin straf, we stonden in een file en die werd alleen maar groter, waardoor we in Mechelen de trein hebben genomen naar de luchthaven. We stonden er op 10 minuten waardoor we veel tijd over hadden en het rustig konden aan doen.

Aangekomen in Malaga stond de huurwagenman er niet. Na 2 telefoontjes gingen we op een drafje achter hem aan. We hadden een Fiat 500 gehuurd, want dat leek ons wel superschattig. We kregen een opel, nen break, waanzinnig grote auto tegenover de Fiat.

En zo vertrokken we naar Lanjaron. Ik dat dat het een iet of wat grote stad was, maar het bleek een dorpje. Hotel Miramar is groot en heel goedkoop en heel heel ouderwets. Nu voor 50 euro per nacht voor ons 2 hoor je me niet klagen, maar ze hebben daar een parel die ze niet opblinken.

Het is een leuk dorpje, maar we hebben andere leuke dorpjes gaan bezoeken en die leken met ook heel leuk om in te logeren. Wat hebben we bezocht wat ik me nog kan herinneren waar echt pareltjes tussen zaten,  Soportujar, Pampaneira, Pitres, Fondales, Busquistar, Trevélez, Capilerilla, Bubion, Ferreirola.

Er zijn zijn Berbers getinte dorpjes, historisch gegroeid, waar ze heel veel hamsa handjes verkopen, waar ik natuurlijk stekezot van ben. Ik proefde chocolade met zout in Bubion in een chocoladefabriek en vond het heerlijk. Mijn vriendin niet zo. 🙂

Een andere dag zijn we een  dag gaan wandelen. We hadden een pagina met 6 regels, maar die 6 regels hebben ons een berg doen dalen, een berg terug doen stijgen, nog eens een berg doen dalen en weer naar boven. We waren stikkapot. Nu mijn vriendin haar conditie is pakken beter en ze had veel geduld. Ik zaag en klaag, maar ik zou niets anders willen. Ik kan er immens van genieten.
Die wandeling kwam uit de gratis gids van Take a Trip Andalusië. Het was de Alpujarra wandeling die zogezegd 8,5 km is. We hadden al een wandeling die dag van 3 km achter de kiezen, maar ik heb die dag meer gestapt dan 8,5km op die route.
We maakten er wel iets heel mooi mee, we stonden even uit te blazen te genieten van de omgeving, toen we iets hoorden. Even  rondkijken, een stap naar boven van de weg af en we werden overrompeld door een 100-150 geiten met bijbehorende honden en op het einde een geitenhoeder. Het was prachtig, ik kan het niet beschrijven. Ik heb er enkele filmpjes van  waar je ons hoort gillen van plezier. 🙂

Na ons 3-daags avontuur in Lanjaron en omstreken reden we naar Ronda. Daar had ik nu eerder gedacht dat het kleiner was en dat bleek een heuse stad te zijn. En een hele mooie stad, echt de moeite waard.
We verbleven in Enfrente Arte, eigenaar is een Belg en ik kan het aanraden aan iedereen. Juist kamer 5 is te vermijden. Niet omdat wij daar geslapen hebbne, maar die ligt aan de straatkant en wat je buren in de kamers naast je ook doen, je kan het horen. Het is net of ze staan naast je bed te seksen, douchen, kakken, om maar te zeggend at je alles hoort. Maar de sfeer en de omgeving en de inrichting en zelfs de Pedro van het ontbijt zijn de moeite. Een raad, neem minstens 2 nachten. Wij hadden er 4, maar ik was wel heel erg moe na die 4 nachten als lichte slaper.

Daar hebben we het rustiger aan gedaan die dagen. We zijn naar het Alhambra geweest en hebben daar een geleid bezoek gehad. Het was prachtig, zonder gids de moeite niet, want de geschiedenis is een must. Voor mijn vriendin het hoogtepunt van de vakantie, maar voor mij niet.
Na het bezoek zijn we naar het dorpje gegaan dat beneden ligt, wat ook ronduit prachtig was.
We reden in het pikkedonker naar huis en het begon te regenen, de ruitenwisser liet het afweten, maar mijn vriendin fikste het McGyver stijl.
We zijn naar Arriate geweest waar er een festival bezig was, maar het festival liep op zijn einde en we leken de enige toeristen.
We hebben alle bezienswaardigheden in Ronda afgezien, we hebben een dag gewoon gehangen.

Het was een zeer fijne vakantie, met een zeer fijne vriendin. Ik had schrik op voorhand – gaan we elkaar een week kunnen verdragen – hebben we wel genoeg gespreksstof – kunnen we om met elkaar onhebbelijkheden – … . Het bleek geen probleem.

We zijn al eens een week gaan kanovaren in Zweden, maar dat was met onze liefjes erbij wat een andere dynamiek is.
Het besluit is dat het voor herhaling vatbaar is.

An eye for an eye will only make the whole world blind

Het is officieel, de laatste werkweek voor de vakantie is aangebroken.

Ik ben een beetje zenuwachtig omdat ik zo loemp ben geweest, de vakantie te plannen tijdens de loonperiode. Ik moet dus vanuit Kroatië de lonen doorsturen of hopen dat onze boekhouder, met wie ik het afgelopen 2 maanden samen heb gedaan, voldoende begrepen heeft om het tot een goed einde te brengen.
Ik ga het sowieso trachten zelf te doen, maar het zal dus van de wifi afhangen ginder.

Dan komt er bij dat het een nieuwe bestemming is en iets wat ik niet ken, daar sta ik altijd een beetje huiverig tegenover.

Met de hulp van een blog/FB vriendin, ik mag haar naar mijn gevoel intussen zo wel noemen, ben ik optimistischer over mezelf. Goede moed heeft ze me gegeven. Hoewel het niet makkelijk zal zijn, want ik ga ook in september en oktober op vakantie. 🙂 Maar ik zie het weer een beetje rooskleuriger op mijn gewichtspad.
Ik moet niet doen alsof ik waanzinnig dik ben, maar zoals jullie konden lezen, ik ben maar 1.58 meter en ik weeg tegen de 80 kilo.

Ik ben nog steeds grote voorstander van anonimiteit, maar onder het moto ‘ik toon ook dat ik jullie vertrouw’ want ook in onze blogwereld is dit belangrijk, heb ik vorige week 3 foto’s getrokken op het werk (ik heb de indruk dat ik veel blauw draag, ik stond er niet echt bij stil), ik heb thuis geen grote spiegel. Dit omdat jullie je dan een beter beeld kunnen vormen van wat er in me omgaat en hoe ik me voel bij mijn lichaam.

20150804_091857 (Small)20150803_072935 (Small)2015-06-29 14.21.27 (Small)

All the world is made of faith, and trust, and pixie dust.

Nog een hele dikke week en dan vertrekken we met de wagen naar Kroatië. Mijn kindje gaat mee, dat is Sam. En het kindje van mijn lief gaat mee. Die heeft 2 benen in plaats van 4 poten. Ik heb haar koffer gisteren klaargemaakt, terwijl het lief aan het kappen was in de badkamer. Natuurlijk krijg ik er niet alles in, maar ik heb al haar kleren er toch netjes in gestoken ingestompt.

Ik ben een stresskonijn als we op vakantie gaan, ik heb nu het gevoel al dat ik niets rondkrijg. Dit weekend ga ik onze koffer (enfin grote sportzak) maken. Het lief zeurde al een beetje afgelopen week, want systematisch hou ik de t-shirts achter die ik mooi vind en ik mee wil nemen op vakantie.
Ik vraag me af, het is de eerste keer op een kamping, in een bungalow, of ik wel plaats ga hebben om alles weg te krijgen. Ik maak me geen illusies, de foto’s zullen wel met een breedbeeld getrokken zijn.

Hier gaan we zitten.

Ik heb enkel uitstappen gepland voor ons en een middag alleen voor de papa en dochter en mezelf en de hond. Kwestie onze tijd toch een beetje eerlijk te verdelen.

Wat staat er op de planning:

2015-08-07_120637

De Istralandia is voor de papa met zijn dochter. Het is een waterpretpark, waar zeer logisch geen honden binnen mogen.
Die namiddag gaan we naar Novigrad.

Dus al er nog mensen zijn die naar Istrië gaan en niet graag plannen, geef me een seintje en ik stuur mijn planning door.
Ik heb er ook nog van Porto, de Auvergnestreek, de Azoren en ik heb nog ergens een NY steken. Ik ben ze nog maar recentelijk beginnen opslaan op mijn schijf, anders was het aanbod iets groter geweest.

Never wrestle with pigs. You both get dirty and the pig likes it.

Gisteren thuisgekomen had ik de strijkplank moeten nemen, maar daar had ik zo geen zin in.

Ik ben met het lief naar een bouwhandel gereden waar we UP210 kochten. Dat is om badkamermuren te bezetten. Thuisgekomen eten gemaakt van de Hellofresh box, me gaan omkleden en een product beginnen schilderen op de muren zodat de UP210 goed kleeft. Mijn uitleg zal niet erg professioneel zijn, maar je snapt het wel hé.

In mijn achterhoofd denk ik ‘begin in te pakken, dingen klaar te leggen, de dag dat julie vertrekken komt er supersnel aan’, maar…. de badkamer zou moeten klaar geraken tegen 13 september (wat een grap!) en ik plaats maar afspraken in onze agenda. Vanavond naar vriendin D. Ik ga met haar in oktober op reis. Ik kan nog niet zeggen wat, want we gaan vanavond boeken.

Vrijdag mosseltjes eten in Auberge des Moules. We zijn daar 1x geweest zonder reservatie en werden en beetje stiefmoederlijk behandeld. Naast ons echter kwam een ouder koppel zitten. Hij sprak niet, want hij was heel ver heen door de leeftijd, hoewel zijn vrouw elke oogbeweging begreep van hem. Zij was nog erg levendig en spraakzaam. Een fantastisch koppel, ik weet niet hoe het komt, maar ze hebben een diepe indruk achtergelaten. Ik denk dat hij ook een redelijk gekend schrijver was. diep vanbinnen, hoop ik stiekem, dat het lot ervoor zorgt dat ze er weer gaan zitten.

Boeken… ik zoek enkele chicklit titels, maar nieuwe, ik denk dat ik al zoveel heb gelezen. Ik heb het laatste jaar me enkel op detective en thriller gestort en ik heb behoefte aan iets luchtiger tijdens de vakantie.  Dus smijt maar wat titels. 🙂

Be an explorer. The universe is filled with wonder and magical things.

De grote vakantie met de parttime dochter is geboekt.

Normaal gaan we elk jaar naar Toscane met haar, naar Agriturismo Diacceroni. We hebben deze via Travelbird leren kennen, maar er toekomen, was een beetje thuiskomen.
Nog nooit zo vriendelijk ontvangen. 3 dagen per week feestjes met gratis eten, waar vooral de kids centraal staan, de hond mag gaan en staan waar hij wil.
Wij verbleven niet in de hoofdplaats, maar in één van zijn neven agriturismo’s, namelijk in Pelagaccio.

Het 2de jaar stuurde ik een mailtje en zei hij dat hij hetzelfde appartement zou boeken. Toen we aankwamen vroeg hij of we al geïnstalleerd waren, hij had de sleutel al op de deur gestoken. We vertrokken na een week met onze handen vol cadeaus omdat we weer eens waren langsgekomen.

Dit jaar verliep de communicatie niet vlot. We vroegen aan de dochter, waar ze naartoe wou, terug naar Italië. Dus een mailtje, maar Massi is op doorreis in Europa om alle vakantiebeurzen af te lopen en daar liep het een beetje mis.
Ik dacht, misschien is het een teken dat we ergens anders naartoe moeten. Ik begon een beetje na te denken, ergens anders in Italië of misschien terug Frankrijk (maar dat is moeilijker met de hond zijn ras) en ik begon te broeden op iets zottekes.

Maar het plan is dus compleet en geboekt.
We gaan een kleine 14 dagen naar een bungalow op een kamping in Istrië. Dat ligt in Kroatië. Ik ben niet geheel overtuigd, want Kroatië? en dan nog een kamping?, maar ik denk dat de dochter er de tijd van haar leven kan hebben en ik denk dat het er erg mooi is.
Hoewel Cath Luyten in Vlaanderen Vakantieland dan weer niet heel erg overtuigend was;

Enkele foto’s, indrukken van het web geplukt:

170

istrie 2

istrie strand

Istrie

Poor people do not go on holiday; they go home

Ik denk dat de meesten wel weten dat ik nogal neurotisch kan zijn op sommige gebieden.
Ik heb dus onze tickets reeds geboekt naar Malta in ……september. Op de website zeiden ze dat er nog maar 4 tickets waren, maar bij de eigenlijke boeking waar ik de seats kon kiezen, was ik de eerste die stoelen vast heeft gezet (krijg ik daar niets voor?)
Dus wie is er al geweest en kan me tips geven over goede hotels, of andere accomodaties, what to do (boat-jeep safari?), zou ik een wagen huren? (ben ik geen fan van), where to eat, enz….. Laat u gaan.
Ik moet nog wel een oplossing voor mijn liefste schattigste hond vinden.

Eind van deze week ga ik naar Maastricht, overnachten in Hotel Derlon en eten in Tout a Fait. Maar dat is met het werk. De dag erna is het oldtimerbeurs.

Op het einde van de maand, gaan we een weekend naar de Moezel, voor mijn lief zijn verjaardag. We komen terug op maandag en die vrijdag vertrek ik voor een nachte naar NHOW Rotterdam om met mijn zus te gaan shoppen. (Primark here we come).

Als alles verloopt hoe het moet gaan, dan ga ik in maart met mijn vriendin, onze vriendin die naar Londen is verhuisd gaan bezoeken.
En kijk, nu heb ik het zelfs nog niet over de ‘grote’ vakanties gehad. Maar oké, daar hebben we nog geen plannen.