Tagarchief: vriendin

Zuid-Spanje – Oktober 2015

De trip met mijn vriendin D begon al straf. Enfin straf, we stonden in een file en die werd alleen maar groter, waardoor we in Mechelen de trein hebben genomen naar de luchthaven. We stonden er op 10 minuten waardoor we veel tijd over hadden en het rustig konden aan doen.

Aangekomen in Malaga stond de huurwagenman er niet. Na 2 telefoontjes gingen we op een drafje achter hem aan. We hadden een Fiat 500 gehuurd, want dat leek ons wel superschattig. We kregen een opel, nen break, waanzinnig grote auto tegenover de Fiat.

En zo vertrokken we naar Lanjaron. Ik dat dat het een iet of wat grote stad was, maar het bleek een dorpje. Hotel Miramar is groot en heel goedkoop en heel heel ouderwets. Nu voor 50 euro per nacht voor ons 2 hoor je me niet klagen, maar ze hebben daar een parel die ze niet opblinken.

Het is een leuk dorpje, maar we hebben andere leuke dorpjes gaan bezoeken en die leken met ook heel leuk om in te logeren. Wat hebben we bezocht wat ik me nog kan herinneren waar echt pareltjes tussen zaten,  Soportujar, Pampaneira, Pitres, Fondales, Busquistar, Trevélez, Capilerilla, Bubion, Ferreirola.

Er zijn zijn Berbers getinte dorpjes, historisch gegroeid, waar ze heel veel hamsa handjes verkopen, waar ik natuurlijk stekezot van ben. Ik proefde chocolade met zout in Bubion in een chocoladefabriek en vond het heerlijk. Mijn vriendin niet zo. 🙂

Een andere dag zijn we een  dag gaan wandelen. We hadden een pagina met 6 regels, maar die 6 regels hebben ons een berg doen dalen, een berg terug doen stijgen, nog eens een berg doen dalen en weer naar boven. We waren stikkapot. Nu mijn vriendin haar conditie is pakken beter en ze had veel geduld. Ik zaag en klaag, maar ik zou niets anders willen. Ik kan er immens van genieten.
Die wandeling kwam uit de gratis gids van Take a Trip Andalusië. Het was de Alpujarra wandeling die zogezegd 8,5 km is. We hadden al een wandeling die dag van 3 km achter de kiezen, maar ik heb die dag meer gestapt dan 8,5km op die route.
We maakten er wel iets heel mooi mee, we stonden even uit te blazen te genieten van de omgeving, toen we iets hoorden. Even  rondkijken, een stap naar boven van de weg af en we werden overrompeld door een 100-150 geiten met bijbehorende honden en op het einde een geitenhoeder. Het was prachtig, ik kan het niet beschrijven. Ik heb er enkele filmpjes van  waar je ons hoort gillen van plezier. 🙂

Na ons 3-daags avontuur in Lanjaron en omstreken reden we naar Ronda. Daar had ik nu eerder gedacht dat het kleiner was en dat bleek een heuse stad te zijn. En een hele mooie stad, echt de moeite waard.
We verbleven in Enfrente Arte, eigenaar is een Belg en ik kan het aanraden aan iedereen. Juist kamer 5 is te vermijden. Niet omdat wij daar geslapen hebbne, maar die ligt aan de straatkant en wat je buren in de kamers naast je ook doen, je kan het horen. Het is net of ze staan naast je bed te seksen, douchen, kakken, om maar te zeggend at je alles hoort. Maar de sfeer en de omgeving en de inrichting en zelfs de Pedro van het ontbijt zijn de moeite. Een raad, neem minstens 2 nachten. Wij hadden er 4, maar ik was wel heel erg moe na die 4 nachten als lichte slaper.

Daar hebben we het rustiger aan gedaan die dagen. We zijn naar het Alhambra geweest en hebben daar een geleid bezoek gehad. Het was prachtig, zonder gids de moeite niet, want de geschiedenis is een must. Voor mijn vriendin het hoogtepunt van de vakantie, maar voor mij niet.
Na het bezoek zijn we naar het dorpje gegaan dat beneden ligt, wat ook ronduit prachtig was.
We reden in het pikkedonker naar huis en het begon te regenen, de ruitenwisser liet het afweten, maar mijn vriendin fikste het McGyver stijl.
We zijn naar Arriate geweest waar er een festival bezig was, maar het festival liep op zijn einde en we leken de enige toeristen.
We hebben alle bezienswaardigheden in Ronda afgezien, we hebben een dag gewoon gehangen.

Het was een zeer fijne vakantie, met een zeer fijne vriendin. Ik had schrik op voorhand – gaan we elkaar een week kunnen verdragen – hebben we wel genoeg gespreksstof – kunnen we om met elkaar onhebbelijkheden – … . Het bleek geen probleem.

We zijn al eens een week gaan kanovaren in Zweden, maar dat was met onze liefjes erbij wat een andere dynamiek is.
Het besluit is dat het voor herhaling vatbaar is.

Advertenties

Belief is the wound that knowledge heals.

Afgelopen zaterdag was het de communie van mijn oudste petekind.

Mijn vriendin was vol van de stress en dat wist ik, dus ik ben eerst naar haar thuis gereden. Daar was het Chaos met grote C. Het was iets meer dan een uur voor de start en de kids moesten nog in bad.
Ik heb de grootste dan meegenomen zodat hij zeker niet te laat kwam, want hij was ook zenuwachtig.

Alleen ik en mijn lief waren in de kerk bij de ouders. Dat verbaasde me wel een beetje, dat ik de andere meter of de grootouders niet zag.
Maar dan was het feest in de Passade in Mechelen. Ook daar ging ik snel naartoe om de naamkaartjes te plaatsen in opdracht van mijn vriendin.

Het feest zelf was wel leuk, maar toch niet zo. De vriendinnen van de vriendin zaten aan een tafel met hun partners of ex-partners en we kennen elkaar allemaal redelijk oppervlakkig.
Echter één van de vriendinnen had haar ex-man mee, die ook nog eens heel goed bevriend is met de huidige vrouw van mijn ex. Kun je nog volgen?
Wel die vriendin en haar ex-man hebben 2 kinderen, pubers.

Ik heb nu al veel gezien, maar ik heb nog nooit zo’n degoutantige kinderen meegemaakt en ouders die dat zo tolereren. Onbeleefd, woorden naar de ouders als slet, trut, slagen, gsm uit de handen trekken, …. . Ga zo maar door.
Nu de ouders zelf, zijn ook van het type ‘laat ze maar doen’ en tot op zeker hoogte kan ik dat begrijpen, maar dit was er niet een beetje over, dit was er ‘over de hoogste top’ over.

De ex-man wou ook de hele tafel domineren en profileerde zich als de dikke man ‘letterlijk en figuurlijk’ die het warm water uitgevonden had en waar ook nog een de nulmeridiaan door zijn gat liep.
Ik ben daar niet goed in, met de verbergen wat ik daar van denk. Ik heb dat dus ook maar gewoon gezegd.

Een bende vuile profiteurs was het, onrespectvol ook tegenover onze vriendin.
Ik heb mijn vriendin dan in mijn wagen gezet en haar naar huis gebracht, het feestje was dan al 2 uur afgelopen, de kids waren al met anderen naar huis, maar zij bleven zuipen. Ik heb er dan een punt achter gezet. Ze mochten hun laatste fles wijn zelf betalen.