Tagarchief: Zus

Sisters are different flowers from the same garden.

We hebben het overleefd.

We verbleven in het Mövenpick hotel. De check-in  gebeurde door een zeer vriendelijke jongen die ons een zeer leuke hoekkamer gaf, dus met een heel leuk uitzicht. De kamer, niet de jongen.

Over de kamer kan ik volgende zeggen, ze was in orde, ze was leuk. Ik ontbrak gratis water of een gevulde minibar om te kunnen drinken. Ook de waterdruk was niet optimaal om je dikke haarbos te wassen.
De bedden waren goed, mijn zus vond ze te hard.
Je kan iets halen uit automaten op het 9de en 15de verdiep en zo stond ik in mijne pyjama zeer laat te cruisen naar het 15de (wij zaten op het 14de). Het koppel in de lift keek op. De man vond het amusant, de vrouw absoluut niet. Dat kan aan mijn kort shortje gelegen hebben.
Het ontbijt was meer dan voldoende. Mijn zus is 3x geweest en kwam telkens met iets anders terug.

De check-in jongen raadde aan om de tram te nemen naar het centrum, maar ik had mijn Dr Martens aan en ik gaf mijn wandelschoenen aan mijn zus. No excuses, wandelen zullen we.
Aangekomen in Amsterdam centrum en onmiddellijk naar de condoomwinkel en de tempel die ze wou bezoeken.
Ik dropte de bom dat ik naar het Anne-Frank huis wou gaan waarop mijn zus ‘Wat, wie was dat alweer?’. Ik sloeg mijn ogen ten hemel en vroeg me even af hoe wij zussen kunnen zijn.
We hebben maar 30 minuutjes aan het aanschuiven geweest.
Ik wou ook graag naar het Van Gogh museum, maar daar heb ik mijn zus dan van bespaard.
We zijn gaan eten in de Haarlemmerstraat in Bistrot Neuf. Ik was niet 100% overtuigd.  Het eten was goed, maar niet excellent, de rekening was goed. De bediening was vriendelijk, maar het was voor mij persoonlijk net een beetje ‘te gemaakt’.

’s Avonds met glühwein in de wachtrij voor een boottocht met het ‘Amsterdam Light Festival’ in het achterhoofd. Het was leuk om te doen.

De dag erna nog een beetje rondgewandeld en dan naar Zaandam naar de Primark.
De Primark is niet zo groot als die van Rotterdam en Zoetermeer. Dat leidde al tot een kleine teleurstelling.
Zoals jullie weten shop ik iets impulsiever dan mijn zus en terwijl ik elke soort sokken (die schattige met al die diertjes op) al in mijn zak had gesmeten, was mijn zus al 5 minuten haar hoofd aan het breken of een setje van 3 paar sokken. Ik denk dat ik voor 25 euro sokken kocht. Ik kocht denk ik 6 setje pyjama’s. Goed voor mij zus, want zij krijgt mijn oude.
Ze kwam naar mij en zei – ik stond nog af te rekenen – “raad eens wat ik moest betalen”. Ik maak duidelijk dat ik het niet weet. 65 euro! Amai ik verschiet daar van.
Op dat moment zegt mijn kassierster tegen me ‘Wel we zijn er, dat is dan 240,40 euro aub’. Ik dacht even dat ik mijn zus een stoel moest brengen.
Het was redelijk hoog, als ik vandaag kijk naar wat ik allemaal mee heb, maar ik schrik er niet van. Ik had gehoopt dat ik een rokje of een broek zou kopen, of een kleedje en dat is dus niet zo.
Ik kocht in een andere winkel nog een paar leuke botjes en een paar gadgets in nog een andere winkel.

De ring van Amsterdam zat muurvast, om de één of andere bizarre reden stuurde mijn gps me vervolgens Rotterdam in, waar ik een uur stilstond op de Erasmusbrug, de Maastunnel was gesloten en duurde het zowat 4 uur voor ik thuis was.

Maar dat was ons uitje Amsterdam.

Volgend jaar naar een andere Primark stad 🙂

Advertenties

Sisters function as safety nets in a chaotic world simply by being there for each other.

Vorig jaar ging ik een nacht met mijn zuster weg, naar Rotterdam. Dat lees je hier .

Yep, dit gaat alweer over mijn zuster en ik.

Ik ben eens een weekendje weggeweest met onze gezinnen. Dat was voor mij niet echt een succes. De vriend van mijn zus is zeer bekrompen en niet zo heel lief voor mijn zus. Dat is mijn mening.

Een onnozel voorbeeld is, als je zo een weekendje weggaat, bij ons toch, de eerste avond is het spaghetti, met een saus die je nog hebt in de diepvries steken of even ervoor hebt gemaakt. Hij wil alleen saus uit een pot.
Hij is niet op de communie van mijn plusdochter geweest, omdat hij waarschijnlijk toch niets ging lusten. Beter voor ons qua prijs, maar leuk is anders, aan beetje inspanning zou tof zijn.

Rotterdam eindigde ook met een wrange nasmaak, dus voor mij was het goed geweest.

Toch begin mijn zus dingen van het Amsterdam Light Festival door te sturen, die ik negeerde. Maar dat aap kwam uit de mouw en ze wou weer een nachtje weg. Zodoende vertrekken we vrijdag naar Amsterdam naar het Mövenpick hotel, om naar de Amsterdam Light Festival te gaan, een boottochtje te doen en ik wil off course naar  de Primark.

Ik ben er al geweest en tuurlijk wil ik veel doen, maar het is onmogelijk om te doen wat mijn zus allemaal wil zien, omdat ze er nog niet is geweest. Ik heb daar zeer wijselijk nog niets van gezegd.

Ze komt vanavond al slapen, net als vorig jaar. Ik weet dat ik extra moet koken, want dat ze mijn potten zal leegvreten. Dat deed ze vorig jaar nog stiekem toen we boven waren, maar ik ken haar goed genoeg.

Ik heb trouwens 2 aparte bedden gevraagd in het hotel, want ze ligt geen seconde stil in bed. Om ZOT te worden dus.

Of two sisters one is always the watcher, one the dancer.

Mijn zuster, ik zou niet zonder kunnen, ik zie haar doodgraag.

Maar en ze weet dat ik dat denk, ik ken geen grotere dramaqueen dan mijn zus.

Ze slaagt erin om van elke mug een kudde olifanten te maken. De moment dat ze het een beetje te vaak doet na elkaar, dan komt mijn irritatie bovendrijven en dan maak ik er ene opmerking over.

Ze is ook een overdrijver tot in de 6de graad. Ze heeft van die rare dingen die ze zegt in de stijl van ‘hoohhooooohoooo’ dat moet je dan horen als, amai amai amai dat was wel hééééllll erg zwaar en hard voor me’ of nog iets heel vreemd ‘ja banannas’, dat wil zeggen ‘dat was tegen mijn gat’.

Over dat gat gesproken, mijn zus en ik lijken, wel niets op elkaar uiterlijk. Totaal niets, maar wat we beiden hebben, is een grote koeffer, een dik gat, ne stevige schijterd.

We bellen ongeveer 2x per dag tijdens de week. Weekends zijn voor het gezin, tenzij er een extreem drama is ‘mijn croque monsieur machine is zoveel dat ik het niet proper krijg, ik denk dat mijn zus nen OCD heeft’
Vorige week rond 6.45 uur in de ochtend aan de telefoon zegt ze
‘Zeg, ik had nieuwe onderbroeken gekocht in de Zeeman, maar nu krijg ik die niet over mijn gat’
Waarop ik antwoord ‘in welke maat heb je ze gekocht’
Waarop mijn zus alweer ‘een M’
Waarop ik: WAATTTTTTT, in welke wereld denkt gij dat gij met uw hol in een M geraakt, wake up’
Waarop zij een beetje beteuterd: ‘Maar ik geraak in mijn oude M-kes’
Waarop ik alweer: ‘Schwester, die zijn 10 jaar oud, daar zit gene rek meer op’.

Een typisch ochtendgesprek …