Categorie archief: dierenboel

The single biggest problem in communication is the illusion that it has taken place.

Weer een tijdje niet geschreven, vergeef me.

Zonder er momenteel heel diep op te willen ingaan, maar mijn baby Sam is onverwachts overleden.  Zoals de meesten wel weten was hij mijn hond, mijn steun en toeverlaat, mijn wereld.

Ik heb nochtans zoveel te vertellen dat ik niet weet waar te beginnen.

Ik ben nog steeds niet uitbetaald en met de rekeningen van de sociale zekerheid er bovenop kan ik u vertellen dat we al over enkele  1000-en euro’s spreken.
Ik ben nog steeds niet gepubliceerd, maar ik heb dus wel gemaild naar de baas van het boekhoudkantoor waar de contactpersoon van ‘hem’ het tegenhoudt. Even kijken of dat werkt.
Ik heb intussen ook al een advocaat onder de arm genomen, die er een hele sterke zaak van kan maken, maar door alles wat er intussen nog rond me aan het gebeuren is, moet ik eens goed nadenken of de sop de kool waard is. Ondanks we toch spreken over enkele duizenden euro’s.

Ik heb nog nooit iemand gehaat, maar ik ben er vrij zeker van dat de gevoelens die ik voor ‘hem’ heb, heel dicht in die buurt komen.

Intussen op het werk zijn we aan het aanwerven. Ik vind het fijn om mensen te analyseren tijdens hun gesprek. Ik denk dan terug aan opleidingen die ik heb gevolgd. Mijn buikgevoel weet meestal ook voor een gesprek of het iets gaat worden of niet en ik denk niet dat ik er al eens heb naast gezeten.
Ik heb voor mezelf het vermoeden dat dit toch echt in de lijn ligt van mijn kunnen.

Voor het overlijden van Sam had ik zeer vreemde dromen, slechte vreemde dromen en zei ik tegen mijn lief dat er iets boven mijn hoofd of ons hoofd hing dat we niet leuk zouden vinden. Een week later is Sam gestorven.
Iemand sprak me eens aan en vertelde me dat hij kon voelde dat ik een gave heb, maar dat ik ze moet ontwikkelen. Ik heb er toen mee gelachen, maar op die momenten sta ik er toch even bij stil.

Ik ben die carcoal tandpasta aan het testen, daar daar krijgen jullie binnenkort een verslagje van.
En .. nog even en ik kan aan de advent kalender van Rituals beginnen. Ik heb voor mezelf besloten, nog maar 1 kalender per jaar, want ik overdrijf steeds met die dingen.

Ik heb wel voor mijn lief ook een advent kalender gekocht bij www.hopt.be. Als jullie mannen hebben die graag bier drinken, is het echt een aanrader. Laat het wel niet op je werk leveren, want het weeg 16 kilo. Het is pokkezwaar. Het was binnen de 2 dagen geleverd.

Tot snel

Advertenties

Forever will be you and me.

Diegenen die me al lang kennen, kennen mijn Lizzie.
Diegenen die me niet lang kennen, Lizzie, mijn allereerste huisdier en poes. Vrienden geloofden niet dat ik een kat in huis had omdat ze zich altijd verstopte als er iemand was, maar als we alleen waren, leefde ze op en waren we de beste vrienden.
Ze is ongeveer 12x mee verhuisd met me.

Ze werd ouder en sympathieker naar anderen toe en ze werd ziek. Ze is 2x geopereerd aan blaasgruis en ik moest haar een hoop schildklier pilletjes geven.

Afgelopen maanden was ik me aan het voorbereiden, mijn Lizzieke is 16, ze gaat mijn verjaardag niet meer halen. Haar lichaam was aan het opgeven, maar haar geest zeker niet.

20 augustus stond ik op en mijn Lizzieke kwam niet zeuren achter melk en ook niet naar een stukje vlees. Ik bekeek haar en zei tegen mijn lief “Het is de laatste dag” en begon keihard te janken. Mijn lief reageerde met “Zeg, ze is er toch nog”
In de late namiddag nam ik haar op mijn schoot, maar ze wou bij me weg en ging in een mand liggen waar ze al maanden niet meer had ingezeten. Het is een afgesloten vierkante mand. Ik liet haar doen en begon weer te janken.

Ik pakte haar terug op mijn schoot na een tijd, goed stevig, maar niet te hard, want ze was intussen erg mager geworden. Ik wou dat ze kon voelen hoe graag ik haar zag en hoeveel ik van haar hield. Ze bleef een kwartiertje in mijn armen liggen, ik hoorde haar nog lichtjes spinnen, maar ze wou weg en sprong in een kartonnen doos die er nog stond van te gaan winkelen.
Ik legde er een deken in en liet haar doen.

Ze ging weer naar de afgesloten mand en intussen waren we iets na 22.00 uur. In die periode had ik al heel veel afgejankt. Ik besloot nog heel even iets te checken op de pc voor ik naar boven ging.
Plots hoor ik haar janken net zoals toen ze heel erg jong was en ze kruipt uit de mand. Ik hurk me neer en neem haar op, ze duwt zich weg, maar kan niet meer op haar poten staan.

Ik pak haar op en ga in de zetel zitten, waar ik haar op mijn borst leg en begin te strelen en zachtjes tegen haar begin te praten. Ik voel hoe haar laatste strijd zich heeft ingezet en haar lichaam begint af te sluiten en tenslotte zie ik het licht uitgaan in haar ogen.

Ik zeg tegen mijn lief “Ze is weg” en begin alweer hartverscheurend te janken, net zoals ik nu doe terwijl ik het neertyp voor jullie.

Ik wou enkel dat ze in mijn armen zou gaan, want wij samen tegen de wereld hebben we 16 jaar lang gedaan. Ze was mijn eerste baby. Maar het licht zien doven in haar ogen zal me heel lang bijblijven en was ontzettend pijnlijk om mee te maken.

Ik was mezelf al maanden aan het voorbereiden op haar gaan, maar niets kan je voorbereiden.
Ik kan het nu achteraf wel makkelijker plaatsen dan toen Anna overreden werd.

Ik denk enkele dag aan mijn ros dikkopke en ben blij dat ze een heel mooi leven heeft gehad.

Hieronder een typische foto van ons Lizzie onder een deken in bed
 

Lizzie

Genius is one percent inspiration, ninety-nine percent perspiration.

Ik vertrek nu sinds 3 maanden om 07.15 uur naar mijn werk.
De winkel is open van 09.00 tot 18.00. Als er geen klanten meer staan en de kas is correct ben ik buiten tegen 18.20 uur. Dat gebeurt zelden.
Als alles perfect verloopt ben ik thuis rond 19.25 uur. Meestal is dit niet het geval.
Tegen dat we hebben gegeten is het 20.15 uur.

Dit alles om te zeggen dat ik mijn luilekker leven achter me heb gelaten.

Nu de eerste 2 weken was mijn lief enthousiast en deed in het huishouden min of meer (meer min) wat ik deed. Na 2 weken was zijn vat af.

Dan begon zijn humeur te zakken, want hij kwam thuis en de kat had gekotst. En de dag erna nog eens. En hij moest elke dag stofzuigen. En … .
Ik antwoordde maar 1 ding ‘Welcome to my world’.

Mijn lief was er echt van overtuigd dat de kabouters tijdens de dag alles deden.

Maar niet gevreesd, lieve lezers, hij had een oplossing voor zijn dagelijkse kommer en kwel onder de vorm van het stofzuigen, namelijk een Roomba, een robot die voor jou stofzuigt. Wat een heerlijkheid, je komt thuis en alle stof en haar is min of meer weg op de vloer.

Nu, mijne hond Sam, die ik soms wel meeneem naar de winkel, heeft het een beetje lastig met mijn lange afwezigheden. En rebelleert een klein beetje.
Wat had hij gedaan …

Juist ja, in de living gescheten. Maar daar trekt de Roomba zich niets van aan en ging gezwind aan het werk.
Het resultaat …. Heel de living, eetkamer en keuken, samen met de Roomba onder de stront.

Ik was niet als eerste thuis …..

If you can’t change your fate, change your attitude.

De dagen gaan over in elkaar aan een tempo dat je niet kan bijhouden.

Deze ochtend stond ik een hele tijd stil op de autostrade. Omdat ik nu eenmaal niets anders te doen had keek in naar de man achter me in de wagen. We hebben de hele tijd samen aangeschoven in de file. Ik zag hem zijn ontbijt nuttigen, met opgetrokken wenkbrauwen een flyer lezen en vervolgens zijn restjes ontbijt uit zijn tanden pulken.
Zo sluip je toch even binnen in een ander zijn leven.

Mijn broer is 22 jaar geworden en heeft daar een deftig feestje voor gegeven. Ik had hem geld gegeven, hij bedankte me daarvoor en zei dat 50 euro genoeg was geweest, waarop ik opmerkte dat hij dan zeker geld zou overhebben vandaag. Ja, dat was dan ook weer niet het geval.

Ik ga nu 2x per week paaldansen. Tot ik mij eigen paal thuis heb staan. Normaal zou ik meedoen aan een paaldansvoorstelling. 2 dagen, maar één dag kan ik niet omdat mijn relatie voorrang heeft op mijn hobby en mijn lief mij één dag nodig heeft. Nu mag ik niet meer meedoen. Jammer voor haar.

Ik nam mijn moeder en haar man mee uit eten voor hun verjaardag. Dat was de eerste en tevens de laatste keer. Mijn moeder ‘Je bent wel héél zwaar, het is ongezond. Je kan je toch niet goed voelen in je vel. Je bent echt te dik.”
Zo ging het nog wel even door. En het enige dat ik intussen deed was me volproppen, ook om een statement te maken.

In de badkamer, het 2de deel weliswaar, is er een raam weg en is dat stuk dichtgemetseld. Daar komt de douche. Ook de plaats voor het toilet is bijna klaar.

In de tuin ze we ook bezig, zeker nu we 2 eenden hebben die naar buiten moeten. Al weigeren ze nog steeds te zwemmen. Ze zijn al flink gegroeid.

Om maar even te stellen dat het leven gewoon verder draait. 🙂

 

Be brave, little rabbit. Take a chance

Ik ging zondag naar de Life&Garden in Hulst. Daar viel mijn oog op een konijntje. OOO NEEENNNN!!!

Inderdaad, toch wel.

Ik wil jullie vertellen welke tip ik kreeg en die fantastisch blijkt te zijn.

Je maakt het hok van je konijn (of eender welk dier) volledig proper, alles, alles, alles, drinkenbakje, eetbakje, speelgoed, tralies.
Zorg dat alle geur weg is.

Je konijntjes hebben elkaar nog niet gezien.

Maak het hok in orde voor je konijntjes, maar zorg dat je vaste bewoner er niet ingaat. Mijn Elmo doet niet liever als op de zetel chillen, dus dat was zeker geen probleem.

Ik ging naar boven en nam een bodycrème. Om in detail te gaan, Mangobutter van de Body Shop. Ik maak mijn handen goed vettig en smeer ons nieuwe konijntje in.
Ik steek haar terug in haar doosje en wandel met haar naar beneden.

Ik maak mijn  handen terug vettig en smeer Elmo goed in met de bodybutter.

Ik roep mijn lief, we dragen ons oud bad naar beneden, hoe toevallig dat dat net weg moet, maar je kan gewoon je bad nemen. In elke geval een plaats waar geen dierengeurtjes hangen.

We zetten ze tesamen op 3 in het bad. Als ze elkaar dan niet aanvallen ben je safe. Ze ruiken op dit ogenblik hetzelfde en dat is zeer belangrijk in heel deze situatie.
Ik heb ze dan na enkele minuten in hun proper neutraal geurende hok gezet.

Zie hier: Elmo en Lisa

Wou ik nog een konijntje? Neen, want ik heb gezegd, geen dieren meer. Maar een konijntje is wel een groepsdier en ik merkte dat Elmo me als zijn partner begon te zien, wat niet gezond is.

 

Weekend Knack: Cosmetica en dieren

Vanochtend moest ik afscheid nemen van Hugo, mijn dwergpapegaai. Het bitterzoete is dat ik vanavond al een nieuwe man moet gaan halen voor Nicole. Want in de papegaaienwereld werkt dat nu zo. Het voelt een beetje bezoedelend voor de nagedachtenis aan Hugo, maar Nicole leeft nog wel en ik moet nu even aan haar denken. Hugo krijgt een mooie plaats.

Ikzelf sta enkel achter merken die geen dierenproeven uitvoeren. Jammer genoeg weet ik nooit exact wie het wel doet en wie niet. Dit helpt natuurlijk.

Ik wil even een artikel van de weekend knack schaamteloos kopiëren.

Er is goed nieuws en er is slecht nieuws. Het goede nieuws is dat er steeds meer cosmeticabedrijven dierproeven bannen. Het slechte nieuws is dat het er stilaan zoveel worden, dat hier niet genoeg plaats is om ze allemaal op te sommen. Een erg uitgebreide lijst vind je daarom hier.

H&M (en & Other Stories)

De cosmeticaproducten van H&M zijn dan wel goedkoop, dat wil niet zeggen dat er dieren hebben geleden om ze te maken.

“Alle cosmeticaproducten van de H&M-groep, inclusief die van & Other Stories, zijn vrij van dierproeven. Dit houdt in dat we noch ingrediënten tijdens het productieproces, noch het afgewerkte product testen op dieren.

The Body Shop

Hoewel The Body Shop deel is van de zeer twijfelachtige L’Oréal-groep (zie onder), is, stelt het dochterbedrijf strikt anti-dierproeven te zijn.

“Bij The Body Shop zijn we altijd categorisch tegen dierproeven geweest. Wij hebben producten nooit getest op dieren. Dat wil zeggen dat je er zeker van kunt zijn dat onze producten nooit voor cosmetische doeleinden zijn getest op dieren.

Rituals

Producten van Rituals zijn dierproefvrij. Dus kan je zonder last van je geweten genieten van een deugddoende verwenavond.

“Wij testen onze producten en ingrediënten nooit op dieren en wij laten ook geen dierproeven door derden uitvoeren. Wij zijn van mening dat er voldoende werkzame, hoogwaardige en veilige ingrediënten beschikbaar zijn, zonder dat hiervoor dierproeven nodig zijn.”

Lush

Niet alleen van de producten zelf, maar ook van de filosofie van Lush worden wij behoorlijk vrolijk.

“Wij testen onze producten en ingrediënten niet op dieren en we doen ook geen zaken met leveranciers die hun producten op dieren testen.”

HEMA

De vrolijke jongens en meisjes (wij beelden ons hun kantoor in als een plek vol polkadots, felle bloemenprints en knutseldozen voor tijdens dode momentjes, daar kan je moeilijk somber van worden) van HEMA hebben een hart voor dieren.

“HEMA heeft nooit dierproeven op producten toegestaan. Vanaf 2004 mogen in heel Europa geen dierproeven meer op producten plaatsvinden en sinds de invoering van de nieuwe cosmetica verordening (juli 2013) geldt dat men als bedrijf ook geen producten meer mag verkopen die buiten Europa zijn getest (maar ook die producten heeft HEMA nooit verkocht). HEMA staat ook geen grondstoffen toe die op dieren zijn getest.”

GEBRUIKEN DIERPROEVEN

Er is goed nieuws en er is slecht nieuws. Het slechte nieuws is dat er nog steeds (grote) bedrijven zijn die dierproeven gebruiken om hun cosmetica te testen. Het goede nieuws is dat ze dat vaak alleen in landen als China doen, waar het wettelijk verplicht is.Hier in Europa zijn dierproeven voor cosmetica namelijk verboden. De producten die in jouw kast staan, zijn dus nooit getest op dieren en in dit artikel gaat het enkel om de merken. Een volledige lijst daarvan vind je hier, in dit artikel tref je alvast een selectie van vijf grote namen.

MAC

Het geliefde cosmeticamerk stond jarenlang op de lijst der lievelingen van het PETA, maar sinds het haar producten ook verkoopt in China, is het daar uit de gratie gevallen. Cosmetische producten die in China verkocht worden, moeten namelijk eerst getest worden op dieren. MAC benadrukt wel dat het niet test op dieren indien het niet strikt nodig is.

Bijna alles van L’Oréal (Biotherm, Redken, Maybelline, Lancôme, Garnier,…)

Het bedrijf verklaart: “L’Oréal heeft sinds 1989 geen dieren meer gebruikt om haar afgewerkte producten te testen, tenzij een nationale wetgeving het vereist.” En dus gebruikt L’Oréal wel nog testdieren.

Nivea

Ook Nivea verkoopt tal van haar producten in China. Dat gegeven betekent helaas dat er dieren gebruikt worden om die producten eerst te testen.

Clinique

De Estée Lauder Companies, waaronder Clinique valt, voert geen dierproeven uit. Behalve wanneer het wettelijk verplicht is in bepaalde landen waar de firma haar producten wilt verkopen.

Unilever (Dove, Rexona, Axe,…)

Grote bedrijven, grote afzetmarkten. En dus sprokkelen ook de cosmeticamerken onder moederbedrijf Unilever Chinese klanten. In de officiële verklaring van het bedrijf staat wel een interessante voetnoot, die aantoont dat een groot bedrijf haar macht kan proberen te gebruiken voor grotere doeleinden:

“We voeren geen experimenten uit op dieren, tenzij het verplicht wordt door de overheid. In dergelijke gevallen proberen we de lokale autoriteiten te overtuigen deze wet te veranderen. Wanneer het testen van ingrediënten vereist wordt door de wet of momenteel onvermijdelijk is, streven we ernaar het aantal gebruikte dieren te minimaliseren.”

Je zou kunnen stellen dat de bedrijven wel willen, maar niet volledig kunnen afstappen van dierproeven doordat sommige landen de tests wettelijk verplicht hebben. Dierenactivisten roepen die bedrijven echter op om hun verkoop in dergelijke landen te staken.